ตอน 38
ไม่เคยเสียใจที่เคยรักกัน
บทที่ 38 พวกเราเป็นอะไรกัน
ในห้องอันใหญ่โต ตอนนี้เหลือเพียงซ่งหมิงเยี่ยและเสิ่นฉ่ายเวยสองคน
“คุณอย่าขยับตัวซี้ซั้ว ต้องการอะไรก็เรียกแม่บ้านมาก็ได้”
ซ่งหมิงเยี่ยพยุงเสิ่นฉ่ายเวยลงบนพื้นพรมอย่างนุ่มนวล ระมัดระวังราวกับกำลังดูแลเครื่องลายคราม
เสิ่นฉ่ายเวยเบะปากออกมา ออดอ้อนอย่างเอ
ตอน 39
บทที่ 39 สามคนครอบครัวสุขสันต์
ซ่งหมิงเยี่ยรู้สึกละอายใจเล็กน้อย รู้จักกันมาหลายปี แม้จะเคยแต่งงานเป็นสามีภรรยากันมาก่อน แต่เขากลับไม่รู้เลยว่าเธอชอบกินอะไร
“ซ่งหมิงเยี่ย”
“เสิ่นฉ่ายเวยชิมซุปไปคำนึง ความรู้สึกอุ่นก็กระจายไปทั่วร่างกาย
“ตอนนี้พวกเราเป็นอะไรกัน?”
คำพูดที่เอ่
ตอน 40
บทที่ 40 ฉันหวังเพียงว่าเธอจะมีความสุขจริงๆ
มองท่าทางตื่นเต้นของเสิ่นฉ่ายเวย ในใจของซ่งหมิงเยี่ยก็เกิดความหึงหวงขึ้นมาเล็กน้อย
“ได้ แต่คุณห้ามฝืนร่างกายเด็ดขาด”
ซ่งหมิงเยี่ยเตือนเสิ่นฉ่ายเวยด้วยความห่วงใย หลายวันมานี้เขาพูดมากผิดปกติ แต่เสิ่นฉ่ายเวยก็เริ่มชินกับความเป็นห่วงของเขาแล้ว