บทที่56ถูกคุมคาม

เยลี่ถึงบ้านยิ่งคิดก็ยิ่งโมโหเอาของที่กระป๋องใช้เงินของเขมิกาซื้อมาโยนแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยกระป๋องเดินเข้ามาในบ้านเห็นเหตุการณ์ก็ถามว่า”ใครทำอะไรใครทำอะไรให้ลูก

โกรธ?”กระป๋องขมวดคิ้ว

เขาทุกวันทำนี่นั่นมันง่ายหรอ?ที่จะเปลี่ยนมาเป็นของพวกนี้เยลี่ไม่เห็นความสำคัญงั้นก็

บทที่57ออกมางานแต่งงาน

เขมิกากลับถึงบ้านก็ห้าทุ่มแล้วแต่ว่าสหัพย์ยังคงนั่งอยู่บนโซฟา

“ไปไหนมาทำไมกลับดึกขนาดนี้?”เขาถามเธอ

เขาเพียงแค่ขึ้นไปชั้นบนแปบเดียวกลับมาเขมิกาก็ไม่อยู่แล้วคนขับรถก็ไม่รู้ว่าเธอไปไหน

เขานั่งไม่สบายใจอยู่บนโซฟาไม่กล้าโทรไปหาเธอกลัวเธอจะรู้สึกว่าเขาไม่ให้อิส

บทที่58หล่อนแก่แล้วนะ

“แหม่พี่สาววันนี้เป็นวันดีอย่ามาพูดอะไรแบบนี้เลยไปทำเรื่องที่ต้องทำเถอะค่ะ”จรินทร์เบื่อที่จะพูดและกลัวว่าจะคุมอารมณ์ไม่อยู่จนต้องทะเลาะคนมางานเยอะแยะจะมองไม่ดีเอา

“เหอะจะคอยดูว่าจะหยิ่งผยองได้ถึงตอนไหนกันบ้านของปรพลเขามีลูกสะใภ้ขึ้นมาอีกคนเธอควรรีบเก็บข้าวของออกมาก่อนไ