บทที่52คำขอที่มากเกินไป

“นั้นขอถามฐานะของป้าเป็นยังไง?ดูเหมือนคุณกับพ่อของฉันจะรู้จักกันมานาน

แล้ว”เยลี่มองเขมิกาอยู่ช่วงนึงหล่อนคิดไม่ออกว่าเคยเจอกันที่ไหนเพียงแค่รู้สึกว่าคุ้นตา

มากๆ

“ใช่พวกเรารู้จักกันนานแล้วก่อนหน้าที่จะรู้จักพ่อของคุณกับแม่ของคุณพวกเราก็

รู้จักกันแล้ว

บทที่53คุณพ่อคุณแม่มาถึง

“เธอรู้จักปรพลหรอ?”เขมิกาถามกลับ

เธอได้ยินที่เยลี่พูดก็คิดอยู่ในใจไม่มีอะไรมากไปกว่าเพื่อนแต่หน้าเสียดายที่ไม่มีโอกาสได้

เข้าใก้ลปรพลจึงมาหาเธอ

“แค่เคยเห็นหน้า”เยลี่พูด”คงไม่ใช่คุณป้าเสียใจเรื่องเมื่อวานแล้วจะไม่ให้หนูรู้จักคุณ

ปรพลหรอกนะคะ”

บทที่54งานฉลองของครอบครัว

“คุณรู้สึกว่าผมไม่มีมารยาทงั้นตอนเด็กๆก็คงไม่ได้โดนสั่งสอนมาดี”ปรพลไม่แม้แต่จะมอง

หน้าเขมิกาแล้วตอบกลับด้วยสีหน้าเย็นชา

เขมิกาเองก็แข็งทื่อไม่รู้จะทำหน้าตายังไง

สหัพย์จับมือเขมิกาและตบที่หลังมือเบาๆแล้วหันไปตำหนิปรพลว่า”ทำไมพูดกับแม่แบบนี้คุณปู่

ข