บทที่ 44

บทที่44ชักสีหน้า

จรินทร์ทำไมถึงเอาใจเก่งขนาดนี้นะ ปรพลไม่สามารถปฏิเสธอะไรได้

”ดีกันแล้วทีหลังไม่ทะเลาะด้วยแล้ว” ปรพลรู้สึกว่าเด็กผู้หญิงคนนี้ไร้เดียง เอาแต่คิดจะหาวิธีแก้ไขปัญหาตลอด อีกอย่างถ้าวันนี้ไม่เลือกที่จะไปหาบอนดิ้งเราสองคนคงไม่ดีกันเร็วขนาดนี้

“ดีจังเลย!”จรินทร์ลืม

บทที่ 45

บทที่45 นาฬิกาคู่

จรินทร์เดืนนำหน้าไปอย่างรวดเร็ว จริงๆยังอยากจะเดินเล่นอยู่ แต่ตอนนี้ไม่มีอารมณ์แล้ว

ปรพลคิดว่าเธอรำคาญเขาที่ไปรบกวนการช็อปปิ้ง ตอนนี้เธอไม่สนใจเขาเลยสักนิด อาจจะเพราะเขาไปยุ่งกับเธอ ไปติดต่อเรื่องนาฬิกาอีกครั้ง แล้วทันเขาก็คิดออก

“เธอจะรีบไปไหน?” ปรพลเอ่ย

บทที่ 46

บทที่46 ไม่กล้าโลภ

กระป๋องรอที่ร้านกาแฟอย่างสบายใจ เขารู้จักเขมิกาดี ถ้าเธอบอกว่าจะออกมา คงไม่ปล่อยให้เขารอนาน

แน่นอนว่าเขากินยังไม่ถึงครึ่งแก้ว เขมิกาก็มาแล้ว

เขมิกาเธอดูสวยมากจริงๆ เธอออกโทรศัพท์เมื่อวาน ทำให้ผู้คนเป็นจำนวนมากรู้จักเธอ พอเดินเข้ามาในร้านกาแฟ คนจำนวนมากหัน