บทที่ 26

บทที่26 ไม่พูดเรื่องความรู้สึก

“คุณปรพล คุณ คุณทำอะไร?” จรินทร์วางถ้วยลง อยากจะรีบวิ่งไปมาก แต่นั้นทำให้ดูตั้งใจเกินไป ยิ่งทำให้ปรพลโมโห

ปรพลไม่ได้พูดอะไร โค้งเอวแล้วก้มกัวลง ระยะห่างของเขายิ่งอยู่ก็ยิ่งใกล้กับจรินทร์

จรินทร์รับรู้ได้ถึงอากาศที่หายใจมายังบนใบหน้าของปรพล เบาบ

บทที่ 27

บทที่27 หนีไม่พ้นแล้ว

ใครจะรู้ว่าพอรับโทรศัพท์แล้วปรพลก็พูดว่า “ชัชพล ความอดทนของผมนั้นมีจำกัด คุณดูแลตัวเองให้ดี แล้วดูแลลูกสาวคนโตคนนั้นของคุณด้วย ถ้ากล้ามารังแกจรินทร์อีก บริษัทตระกูลเกตุทัตรอเตรียมปิดได้เลย!”

ชัชพลพึ่งวางโทรศัพท์ลง นรมนก็ร้องไห้วิ่งเข้ามา

“พ่อ ฉันไม่อยาก

บทที่ 28

บทที่28 วาระที่ใหญ่ที่สุดในชีวิตนี้

ถึงแม้จะพูดดีๆ แต่พอถึงบ้านพักเก่าของตระกูลไกลดอน จรินทร์ก็ยังเกรงๆอยู่ เธอกอดที่นั่งไว้ ไม่ว่ายังไงก็ไม่ยอมลงจากรถ

ปรพลใช้ความอดทนทั้งหมดของเขามาพูดเหตุผลให้เธอ

“เธอไม่ยอมไป เพราะอายไม่อยากเจอคนในบ้านฉัน หรือว่ามีเหตุผลอื่น?” พูดแล้วก็น่า