ตอนที่ 217 โกรธให้ตายไปเลย

ขณะที่ทั้งสองคนกำลังจูบกันอย่างดูดดื่มอยู่นั้น ประตูห้องก็ถูกเคาะอยู่สองครั้ง พวกเขายังไม่ทันจะแยกออกจากกัน รเมศก็เปิดประตูเข้ามา เห็นว่าพวกเขานอนอยู่บนเตียงด้วยกัน ริมฝีปากก็ติดกันอยู่ “พวกเธอต่อเลยๆ” รเมศยิ้มจนรอยเหี่ยวย่นเต็มใบหน้า หลังจากนั้นก็ล็อกประตูจากด้านในไว้

ตอนที่ 218 ไม่กล้าโวยวาย

เวลาทานข้าวเย็นคือหกโมงเย็น สองเฒ่าแห่งบ้านเกยุราพันธ์โดนเดชทัตลากมาถึงบ้านปรพลตั้งแต่ห้าโมงเย็น

คนทั้งสี่มาถึงประตูและเห็นว่ารเมศลากเก้าอี้มานั่งรออยู่ที่นั่น เขาปล่อยให้เดชทัตและเคียร์เข้าไป แต่กันคนเฒ่าทั้งสองคนเอาไว้ที่ข้างนอก “ฉันจะพูดกับพวกเธอให้ชัดเจนก่อน วัน

ตอนที่ 219 สำนึกตัวช้าเกินไป

“คุณเป็นพ่อของจรินทร์เหรอ” รเมศถามด้วยใบหน้าเย็นชา ประเด็นคือเมื่อกี้สหัพย์ทำให้เขาโมโห ตอนนี้เลยยังไม่ทันจะเย็นลงเท่าไหร่

“ใช่ครับคุณรเมศ ผมชื่อชัชพล นี้ก็ภรรยาผมครับ คุณสวรส” ชัชพลเคยเป็นคนที่อยู่สังคมชั้นสูง ถึงแม้ว่าตอนนี้จะตกระกำลำบาก แต่ท่าทางที่ถูกบ่มเพาะ