บทที่ 20 สมองพิการไปแล้ว

ในที่ๆเป็นถนนคนเดิน มีผู้คนเดินไปเดินมา ได้ยินคำพูดนี้ของจตุภูมิก็ทนไม่ได้ที่จะต้องหยุดดูความบันเทิง

ถูกผู้คนมากมายรายล้อมมุงดู จรินทร์รู้สึกน่าอายมากๆ เธอก็เลยหมุนไปยังทิศทางอื่น และวิ่งไปยังทางไปห้องสมุดทางนั้น

จตุภูมิยังวิ่งตามหลังมาติดๆ และวิ่งไล่ไปจนถึง

บทที่21 เทพธิดาเดชทัต

“พูดเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อกี้เถอะ” ปรพลรู้สึกโกรธเล็กน้อย เพื่อที่จะลงโทษบอดี้การ์ดที่ทำให้เรื่องของเขาเสีย เขาไม่เรียกคนขึ้นรถเลย ให้เขายืนอยู่ข้างนอกแล้วพูดเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่ผ่านมา

บอดี้การ์ดก้มหัวด้วยความเคารพ แล้วนำเรื่องที่จตุภูมิรอจรินทร์อยู่ข้างนอกห้องสมุดถึง

บทที่22 ชายที่ปลอมหญิงได้สุดยอดมาก

หลังจากเดชทะตพูดจบแล้ว ก็หันไปจ้องกับปรพลแวบหนึ่ง ทั้งสองต่างก็เงียบลง แล้วรอการตอบสนองของจรินทร์

“ฉันไม่ได้ทายผิดจริงๆด้วย พวกเธอมีความสัมพันธ์แบบนั้นจริงๆ!” จรินทร์จับมือของเดชทัต เธอพบว่านิ้วของเดชทัตยาวเรียวมาก ฝ่ามือก็ใหญ่กว่าเธอ แต่ว่าเธอไม่ได้สนใจจุ