บทที่ 72 สอบระดับจังหวัด

เซียวลิ่วหลังหมดคำจะพูด

ความจริงแล้วเขาก็ไม่เคยเลี้ยงเด็กมาก่อน ไม่รู้ว่าเด็กบ้านอื่นก็แปลกประหลาดเช่นนี้หรือไม่

บ้านเซวียหนิงเซียงไม่เป็นเช่นนั้นเลยสักนิด เสี่ยวโต้วติงนั้นเอาแต่กินอย่างเดียว ไม่เหมือนเณรน้อยที่กู้เจียวพากลับมา ในสมองแปลกพิกลไปหมดไม่รู้ว่าใส่อะไรลงไปบ้า

บทที่ 73 มาเยือนถึงหน้าประตู

อีกด้านหนึ่ง ท่านโหวกู้ก็ตั้งหลักพักผ่อนที่หมู่บ้านเวินเฉวียนซาน

ด้วยความที่เขาเป็นคนมีตำแหน่งหน้าที่ในเมืองหลวง ดังนั้น ตามหลักแล้ว เขาไม่สามารถลากิจได้เป็นเวลานาน แต่ด้วยความที่เป็นเรื่องสำคัญ เขาจึงร่างจดหมายและส่งไปยังเมืองหลวงเพื่อขออนุญาตจากฝ่าบาท

โดยทั่วไปแล้ว

บทที่ 74 รับเป็นลูก

หวงจงเอ่ย “พวกท่านวางใจเถิด ข้ามิได้มาร้าย อาจจะฟังดูกะทันหันไปเสียหน่อย แต่ข้าขอพบนางได้หรือไม่”

“ไม่ได้” กู้ฉังลู่ปฏิเสธทันควัน

ในเมื่อฝ่ายตรงข้ามปฏิเสธเสียงแข็งขนาดนี้ แล้วเขาจะพานางไปหาท่านโหวได้อย่างไร จะให้เขาทุบหัวคนพวกนี้ให้สลบไปทั้งหมดแล้วลักพาตัวนางออกมาก็เกรงว่าจะโ