บทที่ 536

ปกป้องนาง

โรงหมอไม่มีผู้ป่วยที่ต้องนอนค้างคอยเฝ้าดูอาการ เว้นเสียแต่ม่อเชียนเสวี่ย

หมอประจำเวรและคนงานต่างก็หลับใหล ม่อเชียนเสวี่ยเองก็เช่นกัน ทั่วทั้งโรงหมอเงียบสงัด มีเพียงเสียงลมหวีดหวิวพัดผ่าน

ทว่าเสียงลมนั้นบังเอิญกลบเสียงความเคลื่อนไหวของเหล่าคนชุดดำได้อย่างพอดิบพอดี แต่แน่นอนว

บทที่ 537

เสี่ยวเป่า

ตอนแรกกู้เจียวคิดว่ามีพวกชุดดำคนเดียวเสียอีก ใครจะไปนึกกันว่าจะมีที่ซ่อนตัวในมุมมืดอีกสองคน

ม่อเชียนเสวี่ยบาดเจ็บเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว การออกแรงโจมตีแทบจะสูบพลังของนางไปจนหมด วินาทีที่ชายชุดดำทั้งสามทะยานตัวลงมา นางจึงไม่อาจต้านทานได้อีกต่อไป เลือดแดงกระอักออกมาจากปาก สองตาดับ

บทที่ 538

ใจอ่อน

ณ ตรอกปี้สุ่ย

ท่านโหวกู้เป็นอันต้องหน้าเสียเมื่อถูกลูกชายเมินเฉย เขากระแอมให้โล่งคอ ก่อนจะคืนลูกชายที่หลับสนิทสู่อ้อมอกของแม่นางเหยา

วันนี้นอกจากมาเยี่ยมแม่นางเหยาและลูกชายแล้ว เขายังมีธุระอีกเรื่องหนึ่ง... คือเรื่องการแต่งงานของกู้จิ่นอวี๋

งานแต่งงานของกู้จิ่นอวี๋และอันจวิ้