บทที่ 531

โอหัง (1)

“ไม่เป็นไรหรอก” ฮ่องเต้ตรัสอย่างไม่ถือสา “เสียนเอ๋อร์ยังเด็ก”

พระองค์ไม่ไปถือสาหาความกับเด็ก มิฉะนั้นพระองค์คงโมโหเจ้าเด็กอ้วนโอรสตัวเองตายไปหลายหนแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น...

สายตาฮ่องเต้ตกลงบนขาของหวงฝู่เสียน ร่างกายไม่ดี จะอารมณ์ไม่ดีก็ไม่แปลก

“เหลียนเอ๋อร์ เจ้าพาเสียนเอ๋อ

บทที่ 531

โอหัง (2)

พวกเขามาถึงตำหนักปี้สยากันอย่างรวดเร็ว

คนจากสำนักพระราชวังเคยชินกับการยกย่องผู้สูงส่งและเหยียบย่ำคนต่ำต้อย เห็นองค์หญิงหนิงอันเป็นแค่หญิงม่ายไร้สามีเช่นนี้ แต่นางมีฮ่องเต้และจวงไทเฮารักเอ็นดู สิ่งของที่ซื้อให้นางล้วนหรูหรา ประณีต และล้ำค่าที่สุด

อย่างอื่นยังไม่ต้องพูดถึง แค

บทที่ 532

ตบหน้า

ตำหนักปี้สยาอยู่ใกล้กับตำหนักเหรินโซ่ว เว่ยกงกงจึงส่งเสี่ยวจิ้งคงกลับตำหนักเหรินโซ่วก่อน จากนั้นค่อยพาฉินฉู่อวี้ที่กำลังน้อยใจไปยังตำหนักคุนหนิง

ฉินฉู่อวี้พอเห็นเซียวฮองเฮาก็ทนไม่ไหวอีกต่อไปในฐานะที่ตัวเองเป็นเจ้าหนูน้อยอกสามศอก

เซียวฮองเฮาเห็นเขาน้ำตาร่วงเผลาะลงมานางยังไม่รู้