บทที่ 521

จบสิ้น (1)

ขณะที่กู้เจียวกำลังเล็งเป้าจะฟันคอของหวงฝู่เจิง อีกฟากหนึ่งของการต่อสู้ ทหารนายหนึ่งคว้าตัวหมอถงไว้และใช้มีดจี้ไปที่คอของเขา

“วางมือเสีย! ไม่เช่นนั้นเจ้าหมอนี่ตายแน่!”

กู้เจียวหันกลับไปมองด้วยสายตาอำมหิตจนทหารคนนั้นถึงกับตัวหด ก่อนจะเล็งทวนพู่แดงแล้วยิงทะลุกะโหลกของทหาร

บทที่ 521

จบสิ้น (2)

กู้เจียวเชื่อฟังคนเป็นพี่อย่างดี

ไม่ได้หันหลังกลับไปมอง

พวกเขาทั้งหมดข้ามสะพานแขวนและมาถึงอีกฟากหนึ่งได้สำเร็จ

ท้องฟ้าเกิดหิมะตกอีกครั้ง และแม้ว่าพวกเขาต้องการหันกลับไปมองฉากต่อสู้เบื้องหลังเพียงใดก็ทำไม่ได้แล้ว พวกเขาได้ยินเพียงเสียงกระดูกหัก และเสียงของอาวุธแหลมคมท

บทที่ 522

กลับเมืองหลวง

ป๋อชินอ๋องเป็นถึงราชนิกุล แม้ฝีมือการต่อสู้ของเขาจะเหนือชั้นเพียงใด แต่ก็มิอาจเทียบได้กับหรงเหยาผู้เป็นนักรบในสนาม ท้ายที่สุดป๋อชินอ๋องก็เป็นอันพ่ายแพ้ให้แก่หรงเหยา

“กระหม่อมคุ้มคลั่งเกินเหตุ เดิมทีต้องการจะจับเขาเป็นๆ แต่การจับกุมนั้นยากเหลือเกินจนเผลอพลั้งมือปลิดชีวิต