บทที่ 511

ช่วยเหลือได้สำเร็จ

หลังจากเสิ่นเซวียนเริ่มเข้าใจทุกอย่างก็รีบเอ่ยแย้ง “ไม่สิ ท่านหมอ ข้าอยู่เอง พวกท่านไปกันเถอะ!”

กู้เจียวตอบกลับ “ฝีเท้าเจ้าไวไม่พอ อีกทั้งเจ้าอ่านเบาะแสนำทางไม่เป็น เกรงว่าจะตามขบวนไม่ทัน”

เสิ่นเซวียนถึงกับพูดไม่ออก

“ไปเถอะ” กู้เจียวเอ่ย

เสิ่นเซวียนเชื่อฟั

บทที่ 512

เทพสังหาร!

อารมณ์ของกู้เจียวแทบจะรุนแรงขึ้นมาโดยสัญชาตญาณในทันที

แว่นที่ครอบดวงตากลายเป็นสีแดงฉาน ราวกับว่าโลกทั้งใบกลายเป็นสีแดงชาดแล้ว

เลือดร้อนระอุแผดเผาหน้ากากหยดไหลย้อย ในกายของนางเดือดพล่านอย่างไม่อาจต้านทาน

ทุกคนต่างมึนงงกันไปหมด

ขุนนางจ้าวติดเชื้อโรคระบาด เลือดของเขา

บทที่ 513

ออกโจมตี

หนึ่งเค่อต่อมา ไอสังหารที่คละคลุ้งไปทั่วทั้งผืนป่าจะจางหายไป

กลุ่มคนทั้งยี่สิบตายไปแล้วสิบเก้า เหลือแค่ชายชุดดำสุดท้ายที่ตัวสั่นงันงกคุกเข่าอยู่บนพื้นหิมะ

กู้เจียวกดสายตามองต่ำไปยังเขา หัวทวนพู่แดงจ่อหน้าอกเขาไว้ “หน่วยกล้าตายที่เก่งกาจข้างกายราชบุตรเขยของพวกเจ้าอยู่ที่ใด