บทที่ 467

ความจริงถูกเปิดเผย (1)

องค์หญิงซิ่นหยางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา “เหตุใดถึงพูดเช่นนั้น ถ้าไม่ใช่เพราะเจ้าพาสตรีคนนั้นมา ลูกของข้าจะถูกวางยาพิษได้เยี่ยงไร”

เซวียนผิงโหวขมวดคิ้วหนักกว่าเดิม “เจ้าคิดหรือว่าคนร้ายเพ่งเล็งสตรีนางนั้นจริงๆ ”

“แล้วไม่ใช่หรือ” องค์หญิงถามย้อน

เซวียนผิงโหว

บทที่ 467

ความจริงถูกเปิดเผย (2)

ในความเป็นจริง เซวียนผิงโหวไม่ได้พาบ่าวหญิงคนนั้นมาที่นี่ แต่เป็นบ่าวหญิงที่มาด้วยตัวเอง

องค์หญิงยังจำประโยคแรกที่นางคนนั้นพูดกับตัวเองได้อย่างชัดเจน ‘ได้ยินมาว่าท่านเป็นองค์หญิง ขอข้าพำนักที่จวนของท่านได้ไหม’

นางเป็นสตรีที่มีกลิ่นอายความดิบเถื่อนชวนให้นึกถึ

บทที่ 468

เทพเสี่ยวชี

เซวียนผิงโหวขึ้นนั่งบนรถม้าอีกคัน สารถีก็ถามเขาว่าไปไหน ทว่าเขากลับไม่ตอบ

เขารู้สึกแย่เหลือเกิน ที่ลงจากรถม้ามาทั้งอย่างนั้นเป็นเพราะเขาไม่ต้องการจะเปิดเผยความรู้สึกของตัวเองต่อหน้าองค์หญิงซิ่นหยาง

เขาเป็นผู้ชาย ต่อให้เดือดดาลเพียงใดก็ต้องอดทนไว้ จะมาลงที่สตรีมิได้เด็ด