บทที่ 460

สารภาพ

เซียวลิ่วหลังนิ่งไป ไม่แน่ใจเป็นเพราะตัวเขาเองไม่ต้องการตอบ หรือไม่เต็มใจที่จะตอบ

องค์หญิงซิ่นหยางเอ่ยกับเขา “ไม่เป็นไร เช่นนั้นข้าขอพูดก่อน”

เซียวลิ่วหลังแค่นเสียงหัวเราะ “พูดอะไรรึ ท่านจะพูดว่าท่านไม่อยากเจอข้า ไม่อยากเห็นหน้าข้า หรือแม้แต่ไม่อยากจะให้ข้าอยู่ที่เมืองหลวงแ

บทที่ 461

จำกันได้

ภายในห้องแห่งนี้ ความเศร้าโศกของสองแม่ลูกเอ่อล้นราวกับสายน้ำที่ไหลย้อนกลับ ขณะที่นอกห้องนั้นบรรยากาศกลับตรงกันข้าม สมาชิกในเรือนต่างแย่งกันแอบฟังอยู่ที่มุมกำแพงประหนึ่งว่าจะยัดหูตาของตัวเองเข้าไปในนั้นให้ได้

ด้วยความที่จิ้งคงตัวเล็กสุด ตำแหน่งของเขาคืออยู่ด้านล่างสุด

ขยับ

บทที่ 462

ปมในใจถูกคลาย (1)

ณ ห้องทิศตะวันออก ในที่สุดกู้เจียวก็ตามเรื่องราวของสองแม่ลูกได้ทันจากการช่วยอธิบายของกู้เหยี่ยนและกู้เสี่ยวซุ่น โดยกู้เหยี่ยนรับหน้าที่เล่าเรื่อง อธิบาย ขณะที่กู้เสี่ยวซุ่นทำหน้าที่แสดงท่าประกอบเพื่อให้เห็นภาพมากขึ้น เดิมกู้เจียวพอจะรู้เรื่องราวของเซียวลิ่วหลังมาอยู่บ้