บทที่ 428

ท่านโหวน้อย (1)

โชคยังดีที่องค์หญิงซิ่นหยางไม่ได้เป็นโรควิตกังวลแล้ว ไม่อย่างนั้นป่านนี้คงโมโหจนคุมสติไม่อยู่

แน่นอนว่านางสามารถสั่งการให้หลงอีวางกรงนั้นลงได้ หรือไม่ก็ทิ้งไปเสีย แต่ดูเหมือนหลงอีจะรู้นิสัยจอมบงการของนายตัวเองเป็นอย่างดี ก็เลยถือกรงนั้นแล้ววิ่งหนีไป!

หลงอีกลับหลังหั

บทที่ 428

ท่านโหวน้อย (2)

หลังจากเวลาครึ่งชั่วยามผ่านไป ทุกอย่างก็เสร็จสิ้น

เซียวลิ่วหลังนอนแน่นิ่งให้น้ำเกลืออยู่บนเตียง

อวี้จิ่นเดินเข้ามาในห้องพร้อมกะละมังน้ำร้อน นี่เป็นครั้งแรกที่นางเห็นถุงน้ำเกลือ เลยขอหยุดจ้องมันให้นานหน่อย

“ขอบใจท่านมาก” กู้เจียวหยิบกะละมังมาแล้วเช็ดหน้าเช็ดมือให้เซ

บทที่ 429

แม่ลูก

น้ำเสียงของเขาราวกับเป็นเสียงที่อ่อนโยนที่สุดในโลก แววตาของเขาเต็มไปด้วยความลึกซึ้ง กระนั้น ไท่จื่อเฟยยังคงสัมผัสได้ถึงความเย็นชา

ร่างของนางพลันแข็งทื่อ และไม่สามารถตอบโต้อะไรได้

หนิงอ๋องลูบแก้มของนางและพูดด้วยเสียงต่ำ “หลินหลังเอ๋ย ตั้งแต่วันที่เจ้าและข้าร่วมมือกันฆ่าเซียงเหิ