บทที่ 426

ลงมือ (1)

“ไหนเจ้าว่ามาให้ชัดเจนทีสิ!” หนิงอ๋องยื่นมือบีบที่ลำคอไท่จื่อเฟย ก่อนดันร่างของนางชนเข้ากับต้นไม้ใหญ่

ไท่จื่อเฟยรู้อยู่แล้วว่าเขาไม่มีทางบีบคอนางจนตายอยู่ตรงนี้แน่ๆ ก่อนจะแสยะยิ้มให้อย่างไร้ซึ่งความเกรงกลัวใดๆ พลางเอ่ย “จะให้ข้าพูดอะไรล่ะ ให้บอกว่าเจ้าไม่ได้เป็นคนฆ่าเซียวเหิ

บทที่ 426

ลงมือ (2)

ทว่ากู้เจียวสามารถจดจำลักษณะของพวกโจรไว้ได้แล้ว ทุกคนจะถือดาบที่มีตราอยู่ในมือ ราวกับมาจากสำนักใดสำนักหนึ่ง

กู้เจียวถามเซียวลิ่วหลังแล้วว่าเขาไม่เคยไปมีเรื่องกับคนพวกนี้ ดังนั้นความเป็นไปได้อย่างเดียวคือคนพวกนั้นถูกจ้างวานมาอีกที

กู้เจียวตัดสินใจไปหากู้เฉิงเฟิงและถามว่าสั

บทที่ 427

รอดชีวิต (1)

กู้เจียวไปที่สำนักบัณฑิตชิงเหอ และลากตัวกู้เฉิงเฟิงออกมาจากห้องน้ำชาย

“อย่าตามข้าถึงที่นี่อีกจะได้หรือไม่!!” กู้เฉิงเฟิงโมโหหัวฟัดหัวเหวี่ยง

ถ้ามาอีก เกรงว่าต่อไปน้องชายเขาจะใช้งานไม่ได้แล้วน่ะสิ!

กู้เจียวพาเขามายังด้านหลังห้องเก็บฟืนแห่งหนึ่ง และบังคับให้เขาล้างมือ