บทที่ 52 พบกันอีก

อีกฝั่งหนึ่ง กู้ต้าซุ่นกำลังเดินออกมาจากเรือนตระกูลกู้

สีหน้าของเขาไม่ค่อยสู้ดีนัก

ปีใหม่ปีนี้ของตระกูลกู้ผ่านไปอย่างพังพินาศ ปกติถ้าเป็นปีก่อนๆ มักจะมีคนเยี่ยมเยียนไปมาหาสู่ที่เรือน ชนิดที่ว่าบานประตูแทบพัง แต่พอมาปีนี้ที่พวกเขาได้ยินเรื่องหย่าเหมือนเลยเกิดกลัวว่าจะพลอยติดร่าง

บทที่ 53 บุตรสาว

“แม่สาวน้อย เจ้ามาหาท่านเจ้าอาวาสสินะ” ฮูหยินจำได้ว่าครั้งก่อนกู้เจียวมาที่นี่ด้วยเหตุผลนี้ ถ้านาง

จำไม่ผิดนะ

กู้เจียวทำท่าครุ่นคิด จากนั้นพยักหน้า “อืม”

กู้เจียวกะมาขอพรกับพระโพธิสัตว์ให้เซียวลิ่วหลังด้วย แต่พอเห็นแบบนี้แล้ว นางรู้สึกว่าพระโพธิสัตว์

เรื่องมากจัง ต้องคุกเข่า

บทที่ 54 ทางแคบ

ผ้าคลุมตัวโคร่งเนื้อโปร่งที่ยาวมาถึงข้อเท้าก็มิอาจบดบังทรวดทรงอันเพรียวบางของนางได้

หญิงสาวในเมืองไม่แต่งองค์ทรงเครื่องจัดเต็มขนาดนี้ จะมีก็แต่พวกคนที่มาจากเมืองหลวงเท่านั้นที่พิถีพิถันเรื่องนี้

มือเรียวที่เกาะไหล่สาวใช้แลดูนวลเนียนราวเนื้อหยก ต้องประคบประหงมดีขนาดไหนถึงจะมีมือสว