บทที่ 374

บดขยี้ (1)

กู้เจียวเล่นหมากรุกกับขอทานชราอยู่พักหนึ่งแล้วก็ขอตัวกลับ แน่นอนว่านางไม่ลืมที่จะเอาแท่งทองคำและ ‘ค่าจ้าง’ ที่ได้รับไปด้วย

ด้วยความที่ฟ้ายังไม่มืด กู้เจียวจึงไปที่สำนักฮั่นหลินเพื่อที่จะรอกลับพร้อมกับลิ่วหลัง แต่กลับได้คำตอบมาว่าวันนี้เซียวลิ่วหลังออกไปทำงานที่นอกเมืองอีกแล้

บทที่ 374

บดขยี้ (2)

“เจ้าออกไปก่อน” ฮ่องเต้เอ่ยกับแม่นมไช่

แม่นมไช่พยักหน้า หันไปทางจิ้งไท่เฟยที่ไม่เอ่ยอะไร “เพคะ หม่อมฉันออกไปเดี๋ยวนี้”

แม่นมไช่ก็เดินออกไปนอกห้อง

ฮ่องเต้รู้ดีว่าแม่นมไช่คงยืนรออยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลและอาจได้ยินบทสนทนาของตนกับจิ้งไท่เฟย แต่เขาไม่สนใจอีกต่อไป

“เหตุใดเสด็จแม่ถ

บทที่ 375

องค์หญิง

จิ้งไท่เฟยกำพระราชโองการไว้แน่น

แม่นมไช่คุกเข่าพลางคว้าข้อแขนของจิ้งไท่เฟยไว้ “ไท่เฟยเพคะ! หม่อมฉันขอร้องล่ะ! อย่าเพิ่งวู่วาม ฝ่าบาทแค่อยู่ในอาการมึนงงชั่วขณะเท่านั้นเพคะ! ไม่นานเดี๋ยวก็ทรงกลับไปเป็นอย่างเก่าแล้วเพคะ!”

แน่นอนว่าที่พูดออกไปนั้นเป็นเพียงแค่คำโน้มน้าว แต่ทำอย่า