ตอน 498
ข้ามีสามีคือสมุหนายกใหญ่
บทที่ 372
ไทเฮา
“ฝ่าบาท...” เว่ยกงกงอยากจะบอกว่าจิ้งไท่เฟยไม่ได้ผลักเขา แต่ยังไม่ทันได้อ้าปาก ฮ่องเต้ก็เอ่ยเสียงเย็นชา “เจ้าหุบปากเสีย!”
เว่ยกงกงไม่กล้าเอ่ยคำใด
ฮ่องเต้เหลียวไปมองให้หน้าที่ได้รับบาดเจ็บของจิ้งไท่เฟย ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด ในใจเขาถึงไม่ได้เจ็บปวดเหมือนแต่ก่อน มิหนำซ้ำยังถูกแทนที่
ตอน 499
บทที่ 373
เจียวเจียวสวนกระแส (1)
หงเอ๋อร์อะไรกัน น่ากลัวชะมัด!
ฮ่องเต้พลันขนลุกเกลียวในทันใด! ถ้าไม่ใช่เพราะเขาแก่เกินไปที่จะล้มลง มีหวังคงได้ถูกโยนออกไปด้วยกันได้!
จวงไทเฮาเดินพุ่งตัวเข้ามายังห้องทรงอักษรของฮ่องเต้
โชคดีว่าที่ผ่านมานางใช้เวลาพักฟื้นกับกู้เจียวเป็นเวลาหลายปี ทำให้ร่างกายของน
ตอน 500
บทที่ 373
เจียวเจียวสวนกระแส (2)
“แม่นาง”
เขาเรียกกู้เจียวอีกครั้ง
แต่กู้เจียวยังคงไม่สนใจเขา
ชายคนนั้นก้าวไปด้านข้าง พยายามที่จะไม่บังแสงของกู้เจียว และเพื่อจะได้เห็นว่ากู้เจียวกำลังทำอะไรอยู่
ที่แท้ก็กำลังเล่นหมากรุกอยู่นี่เอง
อาจฟังดูเกินจริงไปสักหน่อยหากจะบอกว่ามันคือหมากรุก มันเป็นเ