บทที่ 47 ช่วยชีวิต

หมอเทวดาเลี่ยวพูดจบก็ออกไปราวกับหนี เขากลัวว่าหากตนไม่ไปตอนนี้จะไม่มีหนทางได้กลับไปอีกแล้ว พอท่านชายน้อยตาย เช่นนั้นก็จะกลายเป็นเขารักษาแล้วตาย!

“เดี๋ยว! หมอเทวดาเลี่ยว หมอเทวดาเลี่ยว!” ผู้ดูแลเหอไม่คิดเลยว่าหมอเทวดาที่เถ้าแก่ใหญ่จ่ายเงินก้อนโตเรียกมาจะไม่ใจสู้ขนาดนี้ ยังไม่ทันไ

บทที่ 48 ใกล้ชิด

เพียงไม่นาน ประตูห้องก็เปิดออกจากด้านใน

ภายในห้องเงียบงัน แสงเทียนที่เดิมทีสว่างไสวก็ดับลงทีละดวง ลำแสงค่อนข้างสลัว

หมอชราฟุบอยู่บนพื้นอย่างหมดแรง ทั่วทั้งร่างเหมือนตายไปแล้วหนหนึ่ง

ว่ากันตามจริง ท่านชายน้อยเขาไม่ได้เป็นคนช่วย เขาแค่ช่วยหยิบกล่องให้ จุดตะเกียงน้ำมันและเทียน

บทที่ 49 เยี่ยมอวยพรปีใหม่

หลังจากผู้ดูแลเหอหนีออกจากหมู่บ้านไปแล้ว ก็ไม่ได้จากไปในทันที แต่มารอดูความเคลื่อนไหวอยู่ไม่ไกลอย่างเงียบๆ

ดูแล้วท่านชายน้อยคงไม่รอด ไม่รู้เหมือนกันว่านายท่านคนโง่งมนั่นจะเจอเข้าให้หรือไม่

หากท่านชายน้อยตายในเงื้อมมืออีกฝ่ายจริงๆ เกรงว่าตระกูลหูคงจะไม่มีที่ให้ท่า