บทที่ 335

วางกับดักนาง (1)

ทุกคนรวมถึงฮ่องเต้ ต่างพากันตกตลึงกับภาพที่เห็น

จิ้งไท่เฟยที่เมื่อครู่ยังอ่อนระโหยโรยแรงจากอาการป่วย จู่ๆ เกิดว่องไวและคว้าลูกดอกที่กำลังพุ่งตรงมาข้างหน้าได้อย่างทันท่วงทีได้อย่างไรกัน

นี่ นี่ นี่…มันเกินไปหน่อยมั้ง!

ทุกคนตกใจจนพูดไม่ออก

ว่ากันตามหลักแล้ว เซวียนผ

บทที่ 335

วางกับดักนาง (2)

ฮ่องเต้เอ่ยถามด้วยความสงสัย “แล้วเหตุใดเจ้าถึงไม่รีบคืนตั้งแต่แรก ทำไมต้องมาคืนเอาตอนนี้ด้วย”

จี้จิ่วหัวเราะเจื่อนพลางแสดงท่าทีลำบากใจ "กระหม่อมขอเอ่ยตามตรง... กระหม่อม... กระหม่อมเองก็ลืมเรื่องนี้ไปเหมือนกัน... เป็นเพราะกระหม่อมได้ยินข่าวว่าจิ้งไท่เฟยกลับมาที่วังเมื่อ

บทที่ 336

จับยัดกระสอบ

พวกเขาขึ้นรถม้ามุ่งหน้ากลับไปยังตรอกปี้สุ่ย

“มีเรื่องหนึ่งที่ข้าไม่เข้าใจ” ก่อนจะลงจากรถม้า กู้ฉังชิงเกิดนึกสงสัยอะไรบางอย่างขึ้น

จี้จิ่วอาวุโสเอ่ยถาม “เรื่องใดหรือ”

“ในเมื่อองครักษ์หลงอิ่งจงรักภักดีฮ่องเต้มาโดยตลอด เช่นนั้น พวกเขาย่อมรู้ว่าฮ่องเต้ทรงรักและเอ็นดูเจียวเ