บทที่ 41 ตามลำพัง

กู้เจียวคาดไม่ถึงเลยว่าชาติก่อนของตัวเองจะเคยผ่านทั้งการสอบเข้ามหาลัย สอบปริญญาโท กว่าจะผันตัวเองให้กลายเป็นคนหัวกะทิได้ พอได้โอกาสมาเกิดใหม่ก็ต้องมาเริ่มต้นเรียนใหม่ แถมเป็นด้านที่นางไม่ถนัด

เอาเสียเลย นั่นก็คือ พู่กันจีน

กู้เจียวรู้สึกตัวหดขึ้นมาในทันใด ราวกับร่างกายเริ่มรับไ

บทที่ 42 ส่งท้ายปีเก่า

สภาพเรือนของเฝิงหลินอาจกล่าวได้ว่าดีกว่าอดีตของเซียวลิ่วหลังเพียงแค่เล็กน้อย พูดได้ไม่เต็มปากว่าดีขนาดนั้น ดูได้จากเสื้อผ้าการกินประจำวันของเขา

แต่พอเป็นเรื่องของเซียวลิ่วหลัง เฝิงหลินพร้อมจ่ายได้ทุกอย่างเพื่อเขา ยกตัวอย่างกระดาษสีแดงที่แผ่นนึง

ก็ปาเข้าไปสิบอีแปะแล้ว ถ้าซื

บทที่ 43 ฝันร้าย

เซียวลิ่วหลังเบื่อหน่ายกับเทศกาลปีใหม่ เพราะทุกครั้งเขามักจะฝันถึงเหตุการณ์ไฟไหม้ครั้งนั้น

เขาเคยลองไม่เข้านอนเพื่อที่จะได้ไม่ต้องฝัน แต่พอหลับตาลงเท่านั้น ทั้งภาพและความรู้สึกถึงเปลวไฟ

ร้อนระอุก็มักจะโผล่เข้ามาในโสตประสาทของเขา

“เซียวลิ่วหลัง ข้าขอพูดไว้ตรงนี้เลยนะ พวกเราเป็น