บทที่ 403 ไล่ล่า

กู้เจียวหันไปมองตามสัญชาตญาณ

เห็นเพียงหญิงงามสวมชุมคลุมสีเขียวอ่อนเดินออกมา นั่นมิใช่ความงามดาษดื่น แต่เป็นความงามที่ให้ความรู้สึกเลอค่า ทว่าไม่ดูประเจิดประเจ้อ

ส่วนใบหน้ามีผ้าคลุมสีขาวสะอาดปกคลุม แต่ก็ยังเห็นเค้าโครงของสันจมูกโด่ง ดวงตาทั้งสองที่ถูกปีกหมวกบดบังนั้นแสนล้ำลึกและส

บทที่ 404 องค์หญิงซิ่นหยาง

“หลงอี!”

จนกระทั่งมีคนเรียกจากอีกฝั่งหนึ่ง องครักษ์หลงอิ่งถึงได้ยอมปล่อยตัวกู้เจียว

กู้เจียวไม่กล้าอยู่นานไปกว่านี้แม้แต่วินาทีเดียวนางรีบหนีไปในทันใด

เมื่อกู้เจียวกลับมาถึงตรอกปี้สุ่ย เซียวหลิวหลังก็กลับมาถึงบ้านหลังออกเวรจากสำนักฮั่นหลินแล้วเช่นกัน เขาอยู่ที่ริมบ่อ

บทที่ 405 หักหน้า (2)

อีกด้านหนึ่ง เว่ยกงกงยกชามาให้องค์หญิงซิ่นหยาง องค์หญิงซิ่นหยางเอ่ยปฏิเสธเสียงเรียบ “ข้าดื่มยาไป ขอไม่ดื่มชาแล้ว”

“พ่ะย่ะค่ะ” เว่ยกงกงรีบยกน้ำชากลับ

ฮ่องเต้พูดคุยกับน้องสาวคนนี้ด้วยความอึดอัด พระองค์ดื่มชาติดต่อกันไปหลายอึกก่อนจะถาม “หลายปีมานี้ไม่ได้ยินข่าวคราวของเจ้าเลย อ