บทที่ 4 ช่วยคน

กู้เจียวออกไปตัดฟืน เหตุผลแรกเพราะฟืนหมดจริงๆ อีกเหตุผลหนึ่งก็อยากขึ้นเขาไปหาของที่สามารถเติมท้องให้อิ่มได้

แม้จะเรียกได้ว่าครอบครัวไม่ได้ยากจนถึงขั้นเปิดหม้อไม่มีข้าว แต่ก็ไม่ต่างกันเท่าใดนัก เซียวลิ่วหลัง

กินคนเดียว อาจจะสามารถประคับประคองไปได้สองสามวัน เรียกได้ว่าเธอมีอุปสรรคมา

บทที่ 5 อันธพาล

กู้เจียวคิดไม่ถึงเลยว่าตัวเองจะฝันแบบนั้น ไม่นึกเลยว่าเธอจะฝันถึง ซ้ำคนที่ฝันถึงยังเป็นผู้ชายคนหนึ่งด้วย

“ห่วงหาเขาขนาดนั้นเลยหรือ” กู้เจียวลูบคางด้วยความแปลกใจ

แต่อย่างไรเสียก็เป็นแค่ฝันเท่านั้น กู้เจียวกลับไม่ได้เอามาใส่ใจ

ยามนี้ท้องฟ้ามีแสงรำไร ขอบฟ้ายังมีดวงดาวประดับอยู่ ดู

บทที่ 6 ขายไก่

กู้เจียวโน้มตัวลง ใช้มือซ้ายเก็บไม้เท้าที่อยู่บนพื้นขึ้นมา พลางเดินมาหยุดอยู่

ตรงหน้าเซียวลิ่วหลังแล้วยื่นให้เขา

เซียวลิ่วหลังรับไม้เท้าไป ทว่าไม่พูดไม่จา ค้ำไม้เท้าแล้วหยัดตัวลุกขึ้น

เขาเดินไปหิ้วถังน้ำที่กลิ้งอยู่บนพื้น

“เจ้าไปสิ” กู้เจียวบอกกับกู้เสี่ยวซุ่น

“ได้เลย” กู้เส