บทที่ 399 ลิ่วหลังปกป้องภรรยา

เหยี่ยวเป็นสัตว์ที่ดุร้ายโดยธรรมชาติ อย่าเห็นว่าเป็นแค่นกที่เลี้ยงไว้ในตรอกปี้สุ่ย หากสัญชาตญาณดิบถูกปลุกขึ้นมาเมื่อใด ก็จะกลายเป็นพญาเหยี่ยวโดยแท้เช่นเดิม

ชายชุดดำไม่คิดไม่ฝันเลยว่าลูกธนูที่ตนเองยิงออกไปจะถูกเหยี่ยวตัวหนึ่งจับเอาไว้ได้ นี่มันเกิดอะไรขึ้น

เสี่ยวจิ่ว

บทที่ 400 ความจริงเปิดเผย

แม้ที่นี่จะเป็นถนนหลวงเส้นเดียวกับที่ศาลาพักม้าตั้งอยู่ แต่ก็ห่างจากศาลาพักม้าถึงสองลี้

เซียวลิ่วหลังมาพร้อมกับฮ่องเต้ ทั้งสองรอฟังความเคลื่อนไหวของจวงไทเฮาและจิ้งไท่เฟยอยู่ที่ศาลาพักม้าก่อนจะแยกย้ายกันทำภารกิจ

ขณะที่เซียวลิ่วหลังหาตัวกู้เจียวพบแล้วนั้น ฮ่องเต้เองก็พบกู

บทที่ 401 จุดจบ

“เป็นไปไม่ได้ เจ้ามีสิทธิ์อะไร จวงจิ่นเซ่อเจ้ามีสิทธิ์อะไร...”

ไล่หลังคือเสียงร้องโหยหวนของจิ้งไท่เฟย ตามมาด้วยเสียงโต๊ะเก้าอี้ล้มโครมคราม เพราะมีองครักษ์หลงอิ่งอยู่ข้างใน จวงไทเฮาจึงไม่กลัวว่าจิ้งไท่เฟยจะพรวดพราดออกมา

จวงไทเฮาเดินกลับไปยังห้องของตัวเองโดยไม่แม้แต่จะเหลียวกลับไปม