บทที่ 387 พลานุภาพของฮ่องเต้

ยามนี้ต่อให้จู่ๆ จิ้งไท่เฟยกลายเป็นยอดฝีมือบู๊ลิ้ม ฮ่องเต้ก็ไม่แปลกใจเลยแม้แต่น้อย

หัวใจของคนเรานั้นแตกสลายได้เพียงชั่วพริบตาเท่านั้น

หรือความจริงแล้วหัวใจของพระองค์นั้นก็ค่อยๆ เหี่ยวเฉาอย่างช้าๆ มาตั้งนานแล้ว เพียงแค่พระองค์ไม่อยากเชื่อเท่านั้น รอคอยหลักฐานทุกอย่างม

บทที่ 388 ติดหนึบ (2)

กู้เจียวไม่เข้าใจอารมณ์ที่เกิดขึ้นกะทันหันของเขา นางครุ่นคิดอย่างจริงจัง ก่อนถามว่า “เจ้ามีเรื่องกวนใจอะไรหรือไม่ เพราะคำพูดของข้าเมื่อคืนนี้หรือ เจ้าไม่อยากให้ข้าดูเจ้าอาบน้ำหรือ”

“ไม่ใช่” ไม่ใช่เรื่องนี้เลยสักนิด

ดวงตาโตๆ ของกู้เจียวเป็นประกายทันที “ดังนั้นแล้ว...เจ้าอยาก

บทที่ 389 เจ้าข้าวเจ้าของ (2)

ฮ่องเต้ลูบจมูกไปมาอย่างโมโห พร้อมกับเอ่ยต่อ “พรุ่งนี้เข้าประชุมเช้าด้วยกันสิ”

เว่ยกงกงทนดูต่อไม่ได้อีกแล้ว

ไปขอบะหมี่เป็ดที่ตำหนักเหรินโซ่วมากินชามหนึ่งแล้ว ฮ่องเต้จึงสีพระพักตร์แจ่มใสขึ้น “เรารู้สึกว่าคืนนี้เรายังอ่านฎีกาได้อีกเป็นตั้งทั้งคืนเลย!”

ผลปรากฏว่ากลับถ