บทที่ 290

ออดอ้อน (1)

กู้เจียวรออยู่ที่หน้าประตูกั๋วจื่อเจียนนานแล้วแต่ก็ไม่เห็นเสี่ยวจิ้งคงออกมาเสียที จึงถามยามถึงได้รู้ว่ายังไม่เลิกเรียน นางจึงตั้งใจว่าจะรอต่อไป

ทว่ารอเพียงไม่นาน เสี่ยวซานจื่อก็มาหาด้วยสีหน้าร้อนรน “แม่นางกู้! มีคนไข้ที่ต้องรักษาโดยด่วน หมอในโรงหมอออกตรวจข้างนอกกันหมด มีเพี

บทที่ 290

ออดอ้อน (2)

กู้เจียวใจแข็งดั่งเหล็กกล้า ก่อนจะขึ้นนั่งบนรถม้าเพื่อเดินทางกลับ

ตอนที่เสี่ยวซานจื่อรอกู้เจียวอยู่ข้างนอก ก็ได้พูดคุยกับเด็กหนุ่มคนนั้นและเด็กๆ ในบ้านเมตตาอีกหลายคน เขาไม่รู้ว่าคนป่วยด้านในคือน้องสาวในนามของกู้เจียว ลูกสาวตระกูลสูงศักดิ์ที่ถูกสลับตัวกับกู้เจียวตั้งแต่เด็ก

บทที่ 291

หยอกล้อ

สายตาของเสี่ยวจิ้งคงจับจ้องไปที่เซวียนผิงโหวราวกับกำลังมองคนสติฟั่นเฟือน “ไก่น้อย…”

พอเซวียนผิงโหวเอ่ยจบ เขาก็เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าเขาไม่ควรพูดออกไป ไม่เช่นนั้นเจ้าตัวเล็กต้องเข้าใจผิดแน่ๆ 

และแล้วก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ 

“เงียบ! ไม่ต้องพูดต่อแล้ว!” เซวียนผิงโหวผวายิ่งกว่าตอนไปออ