ตอน 372
ข้ามีสามีคือสมุหนายกใหญ่
บทที่ 372 ไทเฮา
“ฝ่าบาท...” เว่ยกงกงอยากจะบอกว่าจิ้งไท่เฟยไม่ได้ผลักเขา แต่ยังไม่ทันได้อ้าปาก ฮ่องเต้ก็เอ่ยเสียงเย็นชา “เจ้าหุบปากเสีย!”
เว่ยกงกงไม่กล้าเอ่ยคำใด
ฮ่องเต้เหลียวไปมองให้หน้าที่ได้รับบาดเจ็บของจิ้งไท่เฟย ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด ในใจเขาถึงไม่ได้เจ็บปวดเหมือนแต่ก่อน มิหนำซ้ำยังถูกแทนที่ด้
ตอน 373
บทที่ 373 เจียวเจียวสวนกระแส (2)
“แม่นาง”
เขาเรียกกู้เจียวอีกครั้ง
แต่กู้เจียวยังคงไม่สนใจเขา
ชายคนนั้นก้าวไปด้านข้าง พยายามที่จะไม่บังแสงของกู้เจียว และเพื่อจะได้เห็นว่ากู้เจียวกำลังทำอะไรอยู่
ที่แท้ก็กำลังเล่นหมากรุกอยู่นี่เอง
อาจฟังดูเกินจริงไปสักหน่อยหากจะบอกว่ามันคือหมากรุก มันเป็นเพี
ตอน 374
บทที่ 374 บดขยี้ (2)
“เจ้าออกไปก่อน” ฮ่องเต้เอ่ยกับแม่นมไช่
แม่นมไช่พยักหน้า หันไปทางจิ้งไท่เฟยที่ไม่เอ่ยอะไร “เพคะ หม่อมฉันออกไปเดี๋ยวนี้”
แม่นมไช่ก็เดินออกไปนอกห้อง
ฮ่องเต้รู้ดีว่าแม่นมไช่คงยืนรออยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลและอาจได้ยินบทสนทนาของตนกับจิ้งไท่เฟย แต่เขาไม่สนใจอีกต่อไป
“เหตุใดเสด็จแม่ถึง