บทที่ 372 ไทเฮา

“ฝ่าบาท...” เว่ยกงกงอยากจะบอกว่าจิ้งไท่เฟยไม่ได้ผลักเขา แต่ยังไม่ทันได้อ้าปาก ฮ่องเต้ก็เอ่ยเสียงเย็นชา “เจ้าหุบปากเสีย!”

เว่ยกงกงไม่กล้าเอ่ยคำใด

ฮ่องเต้เหลียวไปมองให้หน้าที่ได้รับบาดเจ็บของจิ้งไท่เฟย ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด ในใจเขาถึงไม่ได้เจ็บปวดเหมือนแต่ก่อน มิหนำซ้ำยังถูกแทนที่ด้

บทที่ 373 เจียวเจียวสวนกระแส (2)

“แม่นาง”

เขาเรียกกู้เจียวอีกครั้ง

แต่กู้เจียวยังคงไม่สนใจเขา

ชายคนนั้นก้าวไปด้านข้าง พยายามที่จะไม่บังแสงของกู้เจียว และเพื่อจะได้เห็นว่ากู้เจียวกำลังทำอะไรอยู่

ที่แท้ก็กำลังเล่นหมากรุกอยู่นี่เอง

อาจฟังดูเกินจริงไปสักหน่อยหากจะบอกว่ามันคือหมากรุก มันเป็นเพี

บทที่ 374 บดขยี้ (2)

“เจ้าออกไปก่อน” ฮ่องเต้เอ่ยกับแม่นมไช่

แม่นมไช่พยักหน้า หันไปทางจิ้งไท่เฟยที่ไม่เอ่ยอะไร “เพคะ หม่อมฉันออกไปเดี๋ยวนี้”

แม่นมไช่ก็เดินออกไปนอกห้อง

ฮ่องเต้รู้ดีว่าแม่นมไช่คงยืนรออยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลและอาจได้ยินบทสนทนาของตนกับจิ้งไท่เฟย แต่เขาไม่สนใจอีกต่อไป

“เหตุใดเสด็จแม่ถึง