บทที่ 286

ไทเฮาเสด็จ! (2)

วิชาตัวเบาของกู้เฉิงเฟิงนับว่าไม่เลว แต่ยอดฝีมือในจวนเหล่านั้นก็ไม่ใช่ไก่กา โดยเฉพาะยามนี้ที่พวกเขาพกธนูมาด้วย

ทหารเหล็กของจวนเซวียนผิงโหวและมือธนูของจวนหยวนไซว่ล้วนเป็นที่เลื่องชื่อในหกแคว้น

ธนูแกร่งถูกง้างเป็นทิวแถว ลูกธนูหวีดหวิวร่ำร้องเต็มผืนฟ้า ถนนหนทางเต็มไปด้วย

บทที่ 287

โอ๋เจียวเจียว

เหตุใดไทเฮาถึงเสด็จออกนอกวังเอาเวลานี้

ถังเย่ว์ซานเป็นคนหูดีมาก แต่กระนั้นก็ยังสงสัยว่าตนเองหูฝาดไปหรือไม่ เขาเหลียวไปมองประตูวังหลวง แล้วก็เห็นเกี่ยวหงส์ทองของไทเฮาเปล่งประกายท่ามกลางราตรีอันมืดมิดเข้าจริงๆ

“ทุกคนหยุดเดี๋ยวนี้!” เขาตะโกนลั่น

มือธนูรีบลดคันศรลงในทันใด

บทที่ 288

ไทเฮาออกโรง (1)

คนตระกูลถังออกไปแล้ว กู้เฉิงเฟิงเองก็กลับไปโดยมีฉินกงกงคุ้มกันตลอดทาง

จวงไทเฮาพากู้เจียวกลับมายังตำหนักเหรินโซ่ว

กู้เจียวสวมชุดดำทั้งร่าง นางแอบอยู่ในตู้ ทั้งยังวิ่งหนีตาลีตาเหลือกทำเอาเนื้อตัวมอมแมมไปหมด

จวงไทเฮาพากู้เจียวไปอาบน้ำหวีผมที่ตำหนักเหรินโซ่ว แม้จะรู้ว่า