บทที่ 356 รักของพ่อยิ่งใหญ่ดุจภูผา

เอ๊ะ...ดินปืนที่ตกน้ำแล้วยังใช้การได้อยู่หรือไม่

นั่นไม่ใช่ประเด็น ประเด็นอยู่ที่ว่าเขาไม่มีเวลาจะงมขึ้นมาแล้วต่างหาก ชายชุดดำทั้งสองถือกระบี่พุ่งมาทางเขาแล้ว รังสีอาฆาตอันแรงกล้าแผ่ซ่านไปทั่วทั้งกระบี่ ราวกับคมมีดนั้นทั้งเร็วทั้งแรงจนบั่นอากาศเป็นชิ้นๆ ได้!

เพ

บทที่ 357 ใช้อำนาจปกป้องลูก (2)

ภายในกระท่อม เซวียนผิงโหวจัดการถอดเสื้อท่อนบนของเซียวลิ่วหลังอย่างคล่องแคล่ว แต่พอเขาจับกางเกงของเซียวลิ่วหลัง เซียวลิ่วหลังกลับกำเข็มขัดไว้แน่น เป็นตายร้ายดีอย่างไรก็ไม่ยอมปล่อย

เซวียนผิงโหวขมวดคิ้วพลางบ่น “อะไรอีกเล่าคราวนี้”

“ท่านก็ออกไปสิ ข้าจัดการเองได้” เซีย

บทที่ 358 ชาดแต้มตีตรา

หากคิดว่าทิ้งท่านโหวกู้ไว้ที่นั่นแล้วพวกเขาจะสามารถกลับเมืองหลวงได้อย่างปลอดภัย พวกเขาก็คงจะไร้เดียงสาเกินไป

เซวียนผิงโหวดักรอกลางทาง ถอดล้อรถพวกเขาทีละล้อจนหมดทุกคัน

ตรงนั้นห่างไกลจากหมู่บ้าน ไร้วี่แววร้านรวงใดๆ ต่อให้ร้องตะโกนลั่นฟ้าก็ไม่มีเสียงตอบรับ!

แน่นอนว่า ยังมีค