บทที่ 272

ฟื้นความจำ (2)

จวงไทเฮาคิดว่ากู้เจียวคงจะพูดประมาณว่าจะพาออกวังเพื่อฟื้นความทรงจำเสียอีก

แม่นางคนนี้ไม่ได้สนใจว่าตนจะฟื้นความจำได้

สนแค่ว่าตนมีความสุขหรือไม่อย่างนั้นหรือ

จวงไทเฮาเบือนสายตาหนี ก่อนจะเอ่ยเสียงแข็ง “ใครบอกว่าข้าไม่มีความสุขกัน ข้าน่ะเป็นสตรีที่สูงส่งที่สุดของแคว้นเจา

บทที่ 272

ฟื้นความจำ (3)

จี้จิ่วอาวุโสและเซียวลิ่วหลังก็เพิ่งจะเสร็จงานจากกั๋วจื่อเจียนและสำนักฮั่นหลินก็กลับมาถึงที่เรือนพอดิบพอดี

“พวกตระกูลจวงอะไรนั่นเจ้าไม่ต้องไปยุ่งหรอก เดี๋ยวข้าจะหาวิธีจัดการกับพวก…”

ขณะที่ทั้งสองกำลังพูดคุยกันตอนที่กำลังเดินผ่านโถงเรือนอยู่นั้น สายตาของพวกเขาก็จับจ้องไ

บทที่ 273

เจียวเจียวผู้น่าเอ็นดู (1)

พอจวงเย่ว์ซีเห็นท่าทีของไทเฮาก็คิดในใจว่ากู้เจียวไม่รอดแน่ ไทเฮาทรงกริ้วเข้าให้แล้ว แม้แต่ระดับฮ่องเต้ก็ช่วยเจ้าไม่ได้หรอก!

แต่สิ่งที่จวงเย่ว์ซีคาดไม่ถึงนั่นก็คือ จวงไทเฮาไม่ได้แสดงอาการหรือท่าทางโมโหออกมาเสียทีเดียว แต่กลับจ้องเขม็งไปที่หลังมือของกู้เจียวอยู