บทที่ 310 น้ำลดต่อผุด (3)

กู้เจียวมองดูคนเลี้ยงผึ้งยื่นพู่ให้กับหนิงอ๋องเฟย ทว่าหนิงอ๋องเฟยกลับส่ายหน้า สีหน้าไม่เหมือนเสแสร้งแต่อย่างใด

“แม่นาง หนิงอ๋องเฟยบอกว่าไม่ใช่ของนางน่ะ” คนเลี้ยงผึ้งคืนพู่ให้กับกู้เจียว

กู้เจียวไม่ได้แต่งตัวเหมือนพระสนมหรือนางกำนัล แต่นางมาจากตำหนักเหรินโซ่ว คนเลี้ยงผึ้

บทที่ 311 รักเอ็นดู (3)

ข่าวที่ฮ่องเต้ถูกลอบสังหารทำให้เกิดความโกลาหลขึ้นในเมืองหลวง ราชสำนักก็เกิดความเคลื่อนไหวขึ้นมาเล็กๆ เหมือนกัน ทว่าฮ่องเต้ไม่สนใจอะไรทั้งนั้นก็ชี้นิ้วสั่งเจ้าบ้านในตรอกปี้สุ่ยไม่ทำการทำงานโดยสมบูรณ์

แน่นอนว่าพระองค์ไม่ได้บอกว่าตัวเองพักอยู่ตรอกปี้สุ่ย ป่าวประกาศสู่คนนอกว่าอ

บทที่ 312 ให้ความสำคัญ

จนกระทั่งค่อนคืนหลังฮ่องเต้จึงค่อยๆ สงบลง และจมดิ่งสู่ห้วงฝันหลับสนิทไป

ทว่าเหมือนว่าในห้วงฝันนั้น พระองค์ก็ยังได้ยินคนเรียกพระองค์ว่าหงเอ๋อร์อยู่

เสียงแล้วเสียงเล่าลอยเข้าโสตมา

พระองค์ยังรู้สึกถึงมืออบอุ่นจนร้อนที่จับมือพระองค์ไว้แน่น

ในที่สุดเมื่อพระองค์ตื่นขึ้นมาฟาก