บทที่ 27 ค้นหา

กู้เจียวปิดประตูห้องลง “บอกมา วันนี้ทั้งวันเกิดอะไรขึ้น”

กู้เสี่ยวซุ่นเล่าสิ่งที่ตนเองประสบพบเจอยามที่คอยเฝ้านางออกมาจนหมดเปลือก

แท้จริงแล้วหญิงชราจำอะไรไม่ได้เลย ยามนางตื่นขึ้นมาก็พบว่าตนเองอยู่ในบ้านของกู้เจียวและเซียวลิ่วหลังแล้ว ทั้งยังคิดว่าตัวเองเป็นคนในบ้านอีก ก่อนจะคว้าตัว

บทที่ 28 ฝัน

ความจริงแล้วหญิงชราผู้นั้นมาถึงตั้งแต่สิบวันก่อน แต่ช่วงแรกนั้นนางยังไม่ทันได้สติ แม้แต่ตัวเองก็ยังไม่รู้ว่ามาถึงนานขนาดนั้น เพราะอย่างนั้นกว่ากู้เจียวและเซียวลิ่วหลังจะพาหญิงชรามาที่นี่ก็เป็นหลายวันให้หลังแล้ว

ซึ่งเป็นคนละวันกับวันที่หญิงชราหายตัวไปจากหมู่บ้านชิงเฉวียน

แต่สิ่งที่กู

บทที่ 29 กลั่นแกล้ง

หลังจากตื่นนอนในวันต่อมา กู้เจียวนั่งพิงหัวเตียงเหม่อลอยอยู่ครู่ใหญ่

คราวนี้เธอไม่ได้ตกตะลึงกับภาพในความฝันของตนเอง แต่ที่เหม่อลอยก็เพราะโชคชะตาของสามี

ทำไมถึงได้เป็นชายหนุ่มที่ดวงซวยขนาดนี้กันนะ

ซวยซ้ำซวยซ้อนอะไรขนาดนั้น

แถมผลร้ายของเหตุการณ์ครั้งนี้ยังทำให้ใบหน้าอันงดงา