บทที่ 216

แม่เลี้ยง

แม้เมื่อวานนี้จะไม่ค่อยมีคนมาใช้บริการที่โรงหมอมากนัก แต่พอวันถัดมาก็กลับมาครึกครื้นอีกครั้ง

ส่วนเจียงสือกำลังอยู่ในช่วงพักฟื้น

เขาเป็นหนึ่งในผู้ป่วยที่มีอาการสาหัสจากอุบัติเหตุครั้งนั้น และเมื่อไม่กี่วันก่อนเขาสามารถพ้นวิกฤตมาได้ และตอนนี้ก็อยู่ในสภาพพักฟื้น ร่างกายของเขา

บทที่ 217

หึงหวง

ก่อนที่รุ่ยอ๋องเฟยจะออกเรือนนั้น นางมีสหายมากมาย ทว่าหลังจากแต่งงานแล้วต่างฝ่ายต่างห่างเหิน นางเป็นถึงไท่จื่อเฟย สหายเหล่านั้นจึงไม่เห็นนางเป็นเหมือนดั่งพี่สาวน้องสาวธรรมดาอีกต่อไป

แม่นางกู้ช่างดีแท้

ไม่ปฏิบัติต่อนางด้วยความเกรงกลัวหรือห่างเหินเพียงเพราะนางเป็นไท่จื่อเฟย

อัน

บทที่ 218

ณ ที่เกิดเหตุ

“อ้าว เจ้ามาแล้วหรือ” ขณะที่กู้เจียวลุกยืนขึ้นก็เห็นเซี่ยวลิ่วหลัง นางหอบกล่องยาใบน้อยพลางเดินไปหาเขา ไม่เหลือสายตาไปมองอันจวิ้นอ๋องแม้แต่นิด

อันจวิ้นอ๋องหัวเราะเยาะให้กับตัวเอง มองดูฝ่ามือยุ่มย่ามไม่เข้าเรื่องที่ตนยื่นออกไป

เขารู้ดีอยู่แก่ใจว่านางนั้นหลบทัน

เพียงแต่ว