บทที่ 233 สัญชาตญาณดิบ

ถังหมิงสัมผัสได้ถึงแรงแค้นของกู้ฉังชิงจนเริ่มผวา

กู้ฉังชิงไม่อยากปลุกกู้เหยี่ยน เลยไม่ได้ลงไม้ลงมือต่อ เขารีบชักดาบกลับแล้วพากู้เหยี่ยนออกไปจากตรงนั้น

ถังหมิงที่ยืนนิ่งอึ้งอยู่นานสองนานก็เพิ่งจะมาได้สติตอนที่กู้ฉังชิงควบม้าไปจนสุดถนนแล้ว

ให้ตายสิ!

นี่เขาโดนเจ้ากู้ฉังช

บทที่ 234 คาหนังคาเขา

เหยี่ยวไห่ตงชิงไม่ใช่สัตว์เลี้ยงแสนเชื่องอย่างแท้จริง มันยังมีสัญชาตญาณของสัตว์ป่า หากโจมตีคนขึ้นมาคงไม่เหมือนนกน้อยที่โมโหแล้วส่งเสียงแผดร้องอย่างแน่นอน

เจ้านกพุ่งตัวเข้าไปในงอบสานทรงกรวยของหญิงสาว จะงอยปากแข็งอ้ากว้าง พุ่งถลาเข้าไปจิกดวงตาของเด็กสาวอย่างรุนแรง!

สาวน้อยยก

บทที่ 235 ตบหน้า

ช่วงปลายเดือนสาม ทูตแคว้นเหลียงเดินทางมาถึงเมืองหลวงของแคว้นเจา

ราชเลขาหยวนและเอกอัครราชทูตรวมทั้งเซวียนผิงโหวก็มาต้อนรับถึงหน้าประตูเมืองด้วยตัวเอง

เดิมทีเซวียนผิวโหวไม่อยากมาสักเท่าไหร่ แต่คราวก่อนที่ถูกลงโทษให้คัดลายมือ เขาก็ยังคัดไม่เสร็จฮ่องเต้จึงรับสั่งให้เข้าไปรับทูตแคว้