บทที่ 224 ปู่หลานพานพบ

มัวเลิ่กลั่กอะไรอยู่ได้ โถ โถ โถ

หลังจากที่ถือวิสาสะลวนลามคนตรงหน้าจนหนำใจแล้ว กู้เจียวก็เดินกลับห้องไป ทิ้งเซียวลิ่วหลังที่กำลังตกอยู่ในสภาพว้าวุ่นไว้ที่ห้องโถง…เพียงคนเดียว

ครั้งนี้กู้เจียวนอนหลับได้อย่างเต็มอิ่ม

เซียวลิ่วหลังที่มัวแต่พะวงอย่างหาเหตุผลไม่ได้ เอาแต่พลิก

บทที่ 225 ซวยแล้วท่าน

“ได้ขอรับ!”

เสี่ยวซานจื่อจอดรถม้าลงตรงหน้าตรอก

ตรอกนี้เงียบสงัด แทบจะไม่มีคนเดินผ่านไปผ่านมา

รถม้าคันนั้นเองก็จอดลงเช่นกัน

เสี่ยวซานจื่อรู้สึกเสียววาบที่สันหลัง ราวกับรู้ว่าจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น

เขาเอ่ยเรียกกู้เจียวด้วยความผวา “มะ แม่แม่ แม่…แม่ นางกู้…พะ พวกเรา…จอด

บทที่ 226 ตกม้าตาย

ฮ่องเต้เองก็เคยมีประสบการณ์ลืมไม่ลงมาก่อน มารดาแท้ๆ ของพระองค์เป็นแค่นางใน แม้จะถูกเลี้ยงดูขึ้นมาภายใต้ความดูแลของจิ้งผิน ซึ่งก็คือจิ้งไท่เฟยในปัจจุบัน แต่จิ้งผินก็มิใช่นางสนมที่ได้รับความรักมากเท่าใดนัก

แต่ละวันของพระองค์กับจิ้งผินผ่านพ้นไปด้วยความยากลำบาก ต่อมาจิ้งผินได้ให้กำเ