บทที่ 222 อบอุ่นและหวานชื่นใจ

กู้เจียวอุ้มกระต่ายตัวน้อยกลับมาที่กระโจม

เป็นดังที่คาดเมื่อมีสมาธิขึ้นมาหมอหลู่ก็จัดการได้รวดเร็วกว่าเดิม เขาตรวจสอบยาแก้ปวดทั้งหมดเสร็จสิ้นแล้ว

พอเขาเงยหน้าขึ้นก็เห็นกู้เจียวอุ้มกระต่ายน้อยมาด้วยตัวหนึ่ง จึงอดแปลกใจไม่ได้ “กระต่ายจากที่ไหนรึ”

“เก็บได้หลังเขาน่ะ”

บทที่ 223 สามีภรรยา (2)

ทางกู้เจียวกลับมาบ้านแล้ว ทางไท่จื่อเฟยที่บรรยายเรื่องหมากรุกที่สำนักบัณฑิตสตรีทั้งวันก็กลับมาถึงวังแล้วเช่นกัน

นางไปตำหนักคุนหนิงเพื่อคำนับเซียวฮองเฮา แล้วทูลเรื่องการบรรยายให้ฟัง

จวงกุ้ยเฟยก็อยู่ที่นี่ด้วย

“ถวายพระพรฮองเฮา ถวายพระพรจวงหมู่เฟย”

หากว่ากันตามจริงแล้ว น

บทที่ 224 ปู่หลานพานพบ

มัวเลิ่กลั่กอะไรอยู่ได้ โถ โถ โถ

หลังจากที่ถือวิสาสะลวนลามคนตรงหน้าจนหนำใจแล้ว กู้เจียวก็เดินกลับห้องไป ทิ้งเซียวลิ่วหลังที่กำลังตกอยู่ในสภาพว้าวุ่นไว้ที่ห้องโถง…เพียงคนเดียว

ครั้งนี้กู้เจียวนอนหลับได้อย่างเต็มอิ่ม

เซียวลิ่วหลังที่มัวแต่พะวงอย่างหาเหตุผลไม่ได้ เอาแต่พลิก