บทที่ 184

เรียกแม่

“เข้ามาสิ” เจินผิงเหยียดยิ้มพลางเอ่ย ก่อนจะเบี่ยงตัวแล้วนำทางแม่นางเหยาไป

รถม้าของแม่นางเหยาจอดอยู่หน้าตรอก แม้แต่แม่นมฝางนางก็ไม่พามาด้วย

นางก้าวเข้าไปในเรือน

ยามนางไม่มา เจินผิงก็ร้อนใจ แต่พอมาเข้าจริง ๆ เจินผิงกลับร้อนใจยิ่งกว่า

เพราะเขาไม่อยู่ ภายในเรือนช่างทรุดโทรมเ

บทที่ 185

ความจริง

เจินผิงมองสามคนที่บุกเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตกใจ เขาไม่เคยเจอท่านโหวกู้มาก่อน แม่นางเหยาเองก็ไม่ทันได้บอกเขา

“พวกเจ้าเป็นใคร” เขาถาม

กู้เฉิงหลินไม่สนใจเขา พลางก้าวข้ามประตูเข้ามามองซ้ายมองขวา “ไปไหนเสียแล้ว เจ้าเอาคนไปซ่อนไว้ที่ไหน”

เจินผิงตั้งสติแล้วมองไปทางพวกเขา “ใครกัน พว

บทที่ 186

ชีพจรมงคล

กู้เจียวไม่ได้เห็นหน้าแม่นางเหยามาหลายวันแล้ว แม้เมื่อคืนวานแม่นางเหยาจะแวะมาหา แต่น่าเสียดายที่กู้เจียวออกไปรักษาคนป่วยฉุกเฉิน จึงคลาดกับแม่นางเหยาไปโดยปริยาย

กู้เจียวคำนวณดูแล้ว ยาของแม่เหยาน่าจะหมดแล้ว เมื่อกินข้าวเช้าเสร็จนางก็สะพายตะกร้าขึ้นหลังแล้วแวะไปที่จวนโหว

เมื่อ