บทที่ 171

.1 ไท่จื่อเฟยรับโทษ (1)

เซียวลิ่วหลังชักเท้ากลับจากสะพานเชือก

“จะไปหรือไม่ไปน่ะหา ถ้าไม่ไปก็หลบ!” ชายฉกรรจ์ด้านหลังคนหนึ่งผลักเซียวลิ่วหลังไปด้านข้างอย่างป่าเถื่อนไร้เหตุผล

“เฮ้ย! เจ้าผลักคนได้อย่างไร ลิ่วหลัง! ลิ่วหลังเจ้ารีบขึ้นไปเร็วเข้า” เฝิงหลินโดนฝูงชนเบียดจนขึ้นสะพานมาแล้ว เดิม

บทที่ 171

.2 ไท่จื่อเฟยรับโทษ (2)

เรื่องที่สะพานเชือกขาดกลายเป็นเรื่องใหญ่ขึ้นมา จนถึงขั้นว่าปิดข่าวไว้ไม่อยู่ พอตกกลางคืนข่าวก็ลอยเข้าวังหลวงมา

คนที่ปิดถนนคนนั้นก็ถูกจับมาเช่นกัน นั่นคือไท่จื่อเฟย

ไท่จื่อเฟยปล่อยข่าวว่าจะไปจุดธูปที่วัดผู่จี้ รองผู้บัญชาการจึงปิดสะพานและถนนให้นาง

เรื่องนี้หาก

บทที่ 172

สารเลว

เรื่องสะพานเชือกพังนั้นแพร่สะพัดไปอย่างรวดเร็วในหมู่ชาวบ้าน แม้แต่หญิงชรากับจี้จิ่วอาวุโสยังรู้

แต่เด็กๆ ของพวกนางไม่เป็นอะไร ทั้งสองจึงไม่ได้สืบสาวให้มากความ

เดือนหน้าก็เป็นการสอบประจำฤดูใบไม้ผลิแล้ว แม้ว่ากั๋วจื่อเจียนจะปิดภาคเรียน แต่กู้เจียวก็ไปคุมสามีตัวเองอ่านหนังสือทุกว