บทที่ 19 อัจฉริยะ

พอกินข้าวเสร็จ ทั้งสองกลับเข้าไปในสำนัก ปรากฏว่ามีคนแจ้งว่าห้องพักของพวกเขาเกิดถล่มลงมา

“ถล่มไปตอนไหนรึ” เซียวลิ่วหลังเอ่ยถาม

หนึ่งในนักเรียนเอ่ยตอบ “หลังจากที่พวกเจ้าออกไปไม่นาน ห้องนั้นก็เกิดถล่มลงมา มีหลายคนเห็นว่าพวกเจ้าเดินไปทางห้องนั้น เลยนึกห่วงว่าพวกเจ้าจะติดอยู่ในนั้น”

บทที่ 20 ตัดสินใจ

หญิงชราที่มาล้มอยู่หน้าเรือนสภาพเนื้อตัวแลดูสกปรกซกมก ผมเผ้าเพ่ายุ่งเหยิงจนบดบังใบหน้า สวมชุดผ้าบางๆ

แวบแรกกู้เจียวเข้าใจว่าคงเป็นคนของหมู่บ้านนี้ที่เพิ่งกลับมาจากไร่นา แต่ไฉนถึงได้มาล้มลงที่หน้าบ้านของนางกันได้ล่ะ

เสียงดังเมื่อครู่ คือเสียงของศีรษะที่กระแทกเข้ากับบานประตู กู้

บทที่ 21 รักษา

พวกเขาวางร่างหญิงชราไว้บนเสื่อฟางที่อยู่ตรงลานหลังเรือน

ยังดีที่พื้นที่เรือนของพวกเขามีขนาดใหญ่พอตัว ไม่เช่นนั้นคงไม่สามารถรักษาระยะห่างกับคนป่วยได้

“ทำเช่นไรต่อล่ะต่อทีนี้” กู้เสี่ยวซุ่นเอ่ยถาม

“ก่อนอื่นต้องล้างมือก่อน” กู้เจียวเอ่ย

พวกเขาล้างมือโดยใช้สบู่ถูจนสะอาดดี

จากนั้