บทที่ 161

.1 ทาสน้องชาย (1)

“เฮอะ!”

กู้เหยี่ยนหันหลังหนี

มันน่าโมโหยิ่งนัก! กู้เหยี่ยนเดือดจนขนลุกซู่ท่ามกลางอากาศอันหนาวเหน็บ!

กู้ฉังชิงได้แต่แอบหัวเราะเบาๆ

เสียงหัวเราะที่ทุ้มแหบในลำคอของเขาให้ความรู้สึกน่าฟังและมีเสน่ห์อย่างบอกไม่ถูก

กู้เหยี่ยนถึงกับต้องแอบหันกลับไปชำเลือง

บทที่ 161

.2 ทาสน้องชาย (2)

กู้เจียวตัดสินใจไม่เข้าไปในตรอกปี้สุ่ย แต่เดินเข้าไปในตรอกอื่นแทน

กู้เจียวแอบหยิบเข็มขึ้นมาไว้ที่มือ

และแล้ว อีกฝ่ายก็เริ่มไหวตัว

ปรากฏคนใส่หน้ากากสองคนถือมีดกระโดดลงมาจากด้านบน แล้วเข้ามาขวาง

กู้เจียวไม่รอช้า ยิงเข็มเงินเข้าไปที่กลางอกพวกเขา

ทั้งสองหมด

บทที่ 162

คู่แข่งได้เปรียบ

อีกฟากหนึ่ง กู้ฉังชิงกำลังควบม้าเพื่อมาส่งกู้เจียวที่ตรอกปี้สุ่ย

เขาคิดไม่ตกว่าเหตุใดพวกเฟยซวงถึงได้รู้จักกู้เจียว หรือกู้เจียวจะคิดมากไปเอง

พวกมันมักจะปล้นแต่ของที่มีมูลค่ามหาศาลเท่านั้น หรือไม่ก็พวกสมบัติล้ำค่า ไม่ก็ของลับของราชสำนัก ของที่มีค่าที่สุดในตะกร้าข