ตอน 17
ข้ามีสามีคือสมุหนายกใหญ่
บทที่ 17 ระดู
“กรี๊ด” เซวียหนิงเซียงกรีดร้อง
ทันใดนั้น กู้เจียวหันกลับมาได้ทัน และถีบชายคนนั้นออกไป
เซวียหนิงเซียงอ้าปากค้างมองดูภาพตรงหน้า นี่กู้เจียวจัดการคนพวกนี้ได้หมดเลยด้วยตัวคนเดียวเลยหรือ!
กู้เจียวตบตีกับพวกอันธพาลเสร็จก็หอบตะกร้าเดินออกไป โดยที่ไม่ได้สนใจว่าเซวียหนิงเซียงอยู่ตรงนั้น ร
ตอน 18
บทที่ 18 หน้าแดง
เซียวลิ่วหลังเดินทำหน้าเลิ่กลั่กออกไป
ในเรือนไม่มีน้ำตาลแดงตุนไว้ จะออกไปซื้อที่ตลาดก็ดึกแล้วร้านค้าปิดหมด จะเหลือก็แต่ต้องไปขอจากเพื่อนบ้าน
เซียวลิ่วหลังไม่เคยขอยืมของจากใครมาก่อน ยิ่งของอย่างน้ำตาลแดงยิ่งแล้วใหญ่
เขายืนอยู่ตรงใต้ชายคาเรือน รับรู้ความร้อนผ่าวที่พวงแก้ม
จากน
ตอน 19
บทที่ 19 อัจฉริยะ
พอกินข้าวเสร็จ ทั้งสองกลับเข้าไปในสำนัก ปรากฏว่ามีคนแจ้งว่าห้องพักของพวกเขาเกิดถล่มลงมา
“ถล่มไปตอนไหนรึ” เซียวลิ่วหลังเอ่ยถาม
หนึ่งในนักเรียนเอ่ยตอบ “หลังจากที่พวกเจ้าออกไปไม่นาน ห้องนั้นก็เกิดถล่มลงมา มีหลายคนเห็นว่าพวกเจ้าเดินไปทางห้องนั้น เลยนึกห่วงว่าพวกเจ้าจะติดอยู่ในนั้น”