บทที่ 14 ทดแทนบุญคุณ

ในที่สุดกู้เจียวเข้าใจแล้วว่าเหตุใดเขาและกู้เสี่ยวซุ่นถึงเข้าขากันขนาดนั้น เพราะพวกเขามีระดับมันสมอง

ที่เท่ากันนี่เอง

วันนี้กับข้าวที่กู้เจียวปรุงคือไก่ป่าตุ๋นเห็ดหอม รสชาติหอมกรุ่นละมุนลิ้นและเนื้อสัมผัสของไก่ป่าที่เด้งดึ๋งสู้ฟัน นางใช้เวลาเคี่ยวตุ๋นอยู่สองชั่วยามจนทุกอย่าง

บทที่ 15 หักหน้า

ที่กู้ต้าซุ่นเรียนหนังสือเก่งได้ดิบได้ดี นอกจากเป็นเพราะไหวพริบอันดีของเขาแล้ว สำคัญที่สุดคือ

ความขยันหมั่นเพียร

กู้ต้าซุ่นตื่นก่อนแม่นางโจวและเย่ว์เอ๋อ เพื่อมาทบทวนหนังสือ พอได้ยินเสียงตะโกนเรียกของบิดา ก็ปิดหนังสือลงแล้วเดินออกมา “มีเรื่องอันใดอะไรหรือท่านพ่อ”

พอเอ่ยจบก็หันไ

บทที่ 16 ศิษย์ชั้นต่ำ

ผู้สอบที่เข้าเรียนใหม่จะถูกแบ่งออกเป็นสี่ระดับชั้นตามลำดับคะแนน ได้แก่ ห้องหนึ่งเทียนจื้อ ห้องสองเทียนจื้อ ห้องหนึ่งตี้จื้อ และห้องสองตี้จื้อ

กู้ต้าซุ่นผู้สอบได้ที่สอง จึงได้ไปอยู่ห้องหนึ่งเทียนจื้อโดยปริยาย ส่วนเซียวลิ่วหลังที่สอบได้รองโหล่ก็ได้อยู่

ห้องสองตี้จื้อไป

ส่วน