บทที่ 110

บดให้แหลก (2)

เพราะเรื่องที่แข่งกับกู้จิ่นอวี้แล้วพ่ายแพ้ทำให้คุณหนูจวงรู้สึกอับอายขายหน้า คุณหนูจวงจึงไม่ไปสนใจกู้จิ่นอวี้อีก

นางไม่ได้ไปหา แต่อีกฝ่ายกลับมาหานางถึงที่เสียได้

“เจ้ามาทำอะไร” เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น คุณหนูจวงมองกู้จิ่นอวี้ที่จู่ ๆก็ปรากฏตัวขึ้นในเรือนตัวเอง ก่อนจะถามอย่าง

บทที่ 111

ตบหน้า (1)

เดิมทีกู้เจียวว่าจะไปร้านตีเหล็กสักหน่อย ทว่านางกลับเจอเรื่องติดขัดเล็กน้อย

อันที่จริงนางก็สัมผัสได้ว่าในตัวอำเภอมีองครักษ์แน่นขนัดมากยิ่งกว่าเดิมตั้งยามเช้าที่มานางมาถึงแล้ว เพียงแต่นางไม่รู้ว่าเพราะเหตุอันใด จึงได้ถามเถ้าแก่ร้านซาลาเปา

เถ้าแก่ร้านซาลาเปามีน้ำใจยิ่งนัก เข

บทที่ 111

ตบหน้า (2)

กู้จิ่นอวี้หลบตาลง “ท่านพี่กับคุณหนูจวงพูดจาเข้าใจผิดกันเล็กน้อย...อันที่จริงต้องโทษข้าเองที่พูดไม่ชัดเจน เป็นความผิดของข้าทั้งหมด ท่านพ่ออย่าได้ถือโทษท่านพี่เลยเจ้าค่ะ”

ท่านโหวกู้โมโหจนแทบลมจับ “หากพูดเช่นนั้นก็แปลว่านางเป็นคนตบจริงๆ หรือ”

บ้าไปแล้ว บ้าไปแล้ว นางหนูนี่สาม