ตอน 12
ข้ามีสามีคือสมุหนายกใหญ่
บทที่ 12 รักษา
ตั้งแต่ไม่ได้ท่องราตรี ทุกวันนี้กู้เจียวตื่นเช้าเสียยิ่งกว่าไก่
ฟ้ายังไม่ทันสาง เธอก็คว้าถังน้ำเดินออกมาจากบ้านมาแล้ว
เธอเดินมาถึงบ่อน้ำเก่าของหมู่บ้านเพื่อตักน้ำ
เหล่าชาวบ้านเองก็ตื่นแต่เช่า เวลาเดียวกันมีเหล่าป้าและลูกสะใภ้กำลังตักน้ำอยู่ริมบ่าอ
ผู้คนหันมามองด้วยความตื่นตะล
ตอน 13
บทที่ 13 รักษาขา
เฝิงหลินเดินออกมาอย่างผิดหวัง ขณะกำลังจะเดินออกจากโถงใหญ่ไป ก็ได้ยินน้ำเสียง
นอบน้อมดังขึ้นตรงหน้า “คุณท่านชายมาหาหมอหรือขอรับ”
“เอ๊ะ” เฝิงหลินชะงักไป หันไปมองอีกฝ่าย คนผู้นั้นเป็นชายหนุ่มในชุดเสื้อผ้าหรูหรา ท่าทาง
น่าเกรงขาม ทว่ากลับพูดจาอ่อนน้อม
เฝิงหลินไม่รู้จักเขา “ท่านค
ตอน 14
บทที่ 14 ทดแทนบุญคุณ
ในที่สุดกู้เจียวเข้าใจแล้วว่าเหตุใดเขาและกู้เสี่ยวซุ่นถึงเข้าขากันขนาดนั้น เพราะพวกเขามีระดับมันสมอง
ที่เท่ากันนี่เอง
วันนี้กับข้าวที่กู้เจียวปรุงคือไก่ป่าตุ๋นเห็ดหอม รสชาติหอมกรุ่นละมุนลิ้นและเนื้อสัมผัสของไก่ป่าที่เด้งดึ๋งสู้ฟัน นางใช้เวลาเคี่ยวตุ๋นอยู่สองชั่วยามจนทุกอย่าง