บทที่ 115 คำตอบที่สมบูรณ์แบบ! (2)

ขณะที่ทั้งสองกำลังจะย่างเท้าเข้าไปในห้องพัก ก็ได้ยินเสียงดังขึ้นจากห้องโถง

“นี่ พวกเจ้าได้ยินเรื่องนี้แล้วหรือยัง กั๋วจื่อเจียนกำลังจะกลับมาเปิดอีกครั้งแล้ว!”

“จริงรึ ใครบอกเจ้า”

“ไม่เห็นต้องมีใครมาบอกข้าเลย พวกเขาทำป้ายประกาศออกมาแล้ว! แปะอยู่ตรงหน้าประตูสำนั

บทที่ 116 เหล้ากินคน (2)

แม้เขาจะแยกข้าวสาลีกับข้าวหอมไม่ออก แต่เขาพอรู้เรื่องการคัดเมล็ดข้าวอยู่บ้าง

มันคือการเอาต้นข้าวมาฟาดลงพื้นไปเรื่อยๆ จนกว่าเมล็ดข้าวจะแยกออกจากฝัก ถ้าเอาออกไม่หมดก็ต้องคอยใช้มือมานั่งคัดแยกทีละเม็ด

ตอนเด็กเฝิงหลินเคยทำงานช่วยชาวนามาก่อน เพื่อแลกกับเงินปะติ๋วเดียว

สำหรั

บทที่ 117 สารภาพรัก

นี่คงเป็นครั้งแรกที่นางเรียกชื่อเขาเช่นนี้ แต่ก่อนนางเอาแต่เรียกเขาว่าคุณท่านมาตลอด ซึ่งเป็นคำเรียกที่ฟังดูห่างเหิน เพราะรู้สึกเคอะเขินเกินกว่าจะเอ่ยแค่ชื่อ ก็เลยต้องเรียกเขาเช่นนั้นไป

ไม่ต่างอะไรกับเวลาที่นางเรียกอากรกู้ อากรหลัว

“หืม” เซียวลิ่วหลังเข้าไปนั่งข้างๆ นาง