บทที่ 109 หลานตัวน้อย (3)

เพราะกู้เจียวยังไม่อยากกลับจวน ทำให้ท่านโหวกู้กับกู้จิ่นอวี้กลับเมืองหลวงล่าช้าไปด้วย

ท่านโหวกู้ที่เดิมทีวางแผนไว้ว่าอย่างช้าที่สุดปลายเดือนหกจะพาแม่นางเหยากับฝาแฝดสองคนพี่น้องกลับเมืองหลวงด้วยกัน ทว่ายามนี้แม่นางเหยากับกู้เหยี่ยนต่างอยู่ที่นี่เพราะกู้เจียว นี่จึงทำให้ท่า

บทที่ 110 บดให้แหลก (2)

เพราะเรื่องที่แข่งกับกู้จิ่นอวี้แล้วพ่ายแพ้ทำให้คุณหนูจวงรู้สึกอับอายขายหน้า คุณหนูจวงจึงไม่ไปสนใจกู้จิ่นอวี้อีก

นางไม่ได้ไปหา แต่อีกฝ่ายกลับมาหานางถึงที่เสียได้

“เจ้ามาทำอะไร” เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น คุณหนูจวงมองกู้จิ่นอวี้ที่จู่ ๆก็ปรากฏตัวขึ้นในเรือนตัวเอง ก่อนจะถามอย่างไม

บทที่ 111 ตบหน้า (2)

กู้จิ่นอวี้หลบตาลง “ท่านพี่กับคุณหนูจวงพูดจาเข้าใจผิดกันเล็กน้อย...อันที่จริงต้องโทษข้าเองที่พูดไม่ชัดเจน เป็นความผิดของข้าทั้งหมด ท่านพ่ออย่าได้ถือโทษท่านพี่เลยเจ้าค่ะ”

ท่านโหวกู้โมโหจนแทบลมจับ “หากพูดเช่นนั้นก็แปลว่านางเป็นคนตบจริงๆ หรือ”

บ้าไปแล้ว บ้าไปแล้ว นางหนูนี่สามหา