บทที่ 107 หึงหวง (2)

“เจียวเหนียงเอ๋ย! เจียวเหนียง!” แม่นางโจวเปลี่ยนสีหน้าเย็นชาในอดีตเป็นรอยยิ้มประจบสอพลอสุดฤทธิ์ “นี่พวกเจ้ากำลังจะไปในตัวเมืองหรือ”

ระหว่างพูดคุย แม่นางโจวกับกู้ฉังไห่ได้มาหยุดอยู่ตรงหน้ากู้เจียวแล้ว

กู้ต้าซุ่นมิได้เต็มใจมานัก เขาหอบห่อผ้าเดินรั้งท้ายอยู่หลายสิบก้าว

เซียวล

บทที่ 108 ประดิษฐ์

กู้เจียวไปที่โรงหมอ

วันนี้เป็นวันที่นัดตรวจซ้ำกับบุคคลใหญ่โตลึกลับคนนั้น อีกฝ่ายมารอที่หุยชุนถังตั้งนานแล้ว คราวนี้เขาไม่ได้ให้คนไล่คนไข้ออกจากโรงหมอไป

กู้เจียวมาสายนิดหน่อยเพราะรอส่งเซียวลิ่วหลังเดินทาง จึงทำให้อีกฝ่ายรออยู่ครู่หนึ่ง

องครักษ์หนุ่มข้างกายเขาคนนั้นสีหน้าบูดบึ

บทที่ 109 หลานตัวน้อย (3)

เพราะกู้เจียวยังไม่อยากกลับจวน ทำให้ท่านโหวกู้กับกู้จิ่นอวี้กลับเมืองหลวงล่าช้าไปด้วย

ท่านโหวกู้ที่เดิมทีวางแผนไว้ว่าอย่างช้าที่สุดปลายเดือนหกจะพาแม่นางเหยากับฝาแฝดสองคนพี่น้องกลับเมืองหลวงด้วยกัน ทว่ายามนี้แม่นางเหยากับกู้เหยี่ยนต่างอยู่ที่นี่เพราะกู้เจียว นี่จึงทำให้ท่า