ตอน 30
ความลับที่ไม่เป็นความลับ
บทที่30
ยามเหม่า (05.00-6.59 น.) เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บที่ท่อนแขนสลับกับเสียงโวยวายดังขึ้นไม่หยุดออกมาจากเรือนรับรองที่หงซูเจียวพักอาศัยอยู่ ลี่หลินสาวใช้คนสนิทไม่รู้จะทำเช่นใดจึงรีบเร่งเท้าไปขอร้องให้ฮูหยินหงมาช่วยห้ามคุณหนูของนางที่กำลังอาละวาดจนลืมสิ้นถึงคุณสมบัติของสตรีในห้องหอ
หงเหมยหลิวจำใจ
ตอน 31
บทที่31
หงซูเจียวใช้เวลาเดินทางกลับมายังจวนสกุลหงสายรองเพียง 7 วันเนื่องจากเมืองไห่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากหุบเขาทมิฬมากนัก ต่างจากสกุลหงสายหลักที่ใช้เวลาถึง 10-15 วันในการเดินทาง เมื่อกลับมาถึงจวนหงซูเจียวที่มีสภาพบาดเจ็บแขนถูกพันด้วยผ้าสีขาวก็รีบก้าวเท้าไปหาผู้เป็นมารดาที่ยืนรออยู่หน้าจวน
“ท่านแม่…ฮือ…”
ตอน 32
บทที่32
ห้าวันต่อมารถม้าคันเดิมที่เคยเดินทางมายังพรรคมังกรทมิฬตามเทียบเชิญกำลังเดินทางออกจากหุบเขาทมิฬลัดเลาะไปตามเส้นทางที่วางไว้มุ่งหน้าไปยังแคว้นหลิว เมื่อออกเดินทางมาได้สักพักใหญ่ก็ถึงจุดหมายที่เป็นป่าค่อนข้างหนาทึบแต่ทั้งนี้ทั้งนั้นรถม้าก็ยังสามารถเคลื่อนตัวไปได้ด้วยดี
“ท่านพ่อใกล้ถึงที่หมายแล้