บทที่ 49-2 เราเป็นอะไรกัน

หลังจากถอดแจ็คเก็ต คลายเน็กไทลงกับพื้น จีฮวันก็พับขากางเกงเดินเข้าไปในห้องน้ำ ไม้ฮิโนกิส่งกลิ่นหอมเข้าจมูก จีฮวันจึงจุ่มมือลงในอ่างอาบน้ำ

“พอดีแล้วครับ”

“งั้นเหรอคะ ยังไงพอแช่แล้วค่อยปรับอุณหภูมิก็ได้”

พออึนคังหันกลับไป เธอถึงกับตกใจอ้าปากค้าง หน้าของจีฮวันอยู่ตรงหน้าเธอพ

บทที่ 50-2 เราเป็นคู่นอนกันงั้นหรือ

แค่นั้นจริงๆ หรือ แค่เจอกัน ต้องตากัน นอนกันแล้วก็แยกจากกันเหมือนไม่มีอะไร พูดจาสุภาพทำงานด้วยกันเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น พอไฟติดอีกรอบ…ก็แค่กัดและดูดแค่นั้น?

“เดี๋ยวครับคุณนักเขียน”

แต่อึนคังไม่ยอมหยุด

“คุณนักเขียนหยุดก่อน อ้า โกอึนคัง!”

จีฮวันจับมือของอึนคังที่กำ

บทที่ 51 นายชอบผู้หญิงคนนั้น

จีฮวันที่เพิ่งกระดกแก้วโซจูเข้าปากถือแก้วค้างไว้ตัวแข็งไปแล้ว สีหน้าช็อกและเต็มไปด้วยความกลัว

ซอกยองดึงแก้วในมือจีฮวันออก แม้แก้วจะหายไป มือของจีฮวันก็ยังค้างอยู่ที่ปาก ซอกยองจับมือเพื่อนวางลงบนโต๊ะ

สายตาของจีฮวันที่มองมืออย่างไร้สติเลื่อนมาหยุดที่แก้วโซจู และย้ายมายังตา