ตอน 35
เจ้านายเขาเลวเงี่ยน
บทที่ 35 ผู้หญิงที่ทิ้งรอยจูบสีม่วงเอาไว้
“ถ้าคิดจะแถว่าโดนยุงกัด โดนหมัดกัด หรือเป็นรอยกระแทกอะไรล่ะก็ หวังว่าคงยังจำได้ว่าเพื่อนนายเป็นหมอ ถึงวันๆ จะจ้องแต่ไอ้นั่นของผู้ชาย แต่ก็แยกออกว่าอันไหนคนหรือแมลงกัด”
เหมือนตุ๊กตานัทแครกเกอร์พังๆ ปากที่อ้าค้างของจีฮวันในกระจกหุบลง สติหลุดลอยไปไกล จีฮวันได้แ
ตอน 36
บทที่ 36-2 ติดมากระทั่งโรคจุ้นไปทั่ว
จีฮวันขัดจังหวะอย่างสุภาพ อยากให้หยุดพูดเสียทีและอ้าปาก จากนั้นจึงยัดปรอทเข้าปากให้อึนคังอมไว้ และโลกก็เงียบสงบ
ชางซอกจ้องปรอทวัดไข้ด้วยสีหน้ากระวนกระวาย มือก็ลูบศีรษะของอึนคังไปด้วย
พ่อลูบหัวลูกที่อายุปาเข้าไปสามสิบแล้วด้วยสีหน้าที่เปี่ยมด้วยความไม่สบายใจ เป็นภา
ตอน 37
บทที่ 37-2 หัวโบราณแล้วนอนกับฉันทำไม
จากูที่เห็นจีฮวันดีใจ ดิ้นสุดแรง อยากจะมาหาเขา
“ชอบเขาขนาดนั้นเลยเหรอ หืม? ท่าทางจากูจะจำคุณพีบีได้ ดิ้นขอให้กอด เจ้านี่ชอบคนมากเลยน่ะ”
“พ่อ อย่าปล่อยจากูลงมานะคะ คุณพีบีเขาไม่ชอบหมา”
“เอ่อ คือ”
“งั้นเหรอ ไม่ชอบหมางั้นหรือเนี่ย แต่คุณพีบีเขารู้จักกับจากูมาก่อนแล้